Επενδυτικό ενδιαφέρον για την παραγωγή βιοαιθανόλης στην Ελλάδα

Στην αναθέρμανση του ενδιαφέροντος δυνάμει επενδυτών, ξένων και Ελλήνων, για την παραγωγή και διακίνηση βιοαιθανόλης στη χώρα μας, οδήγησε ο σχηματισμός κυβέρνησης, η απουσία της οποίας, τους είχε αναγκάσει να διακόψουν κάθε είδους διαπραγμάτευση που είχαν με τις αρμόδιες ελληνικές αρχές.

«Η πολιτική σταθερότητα οδήγησε τους επενδυτές σε στροφή 180 μοιρών και λαμβάνουμε τηλεφωνήματα από μέρη της γης που δεν περιμέναμε ποτέ», είπε μιλώντας στο ΑΜΠΕ ο αναπληρωτής προϊστάμενος της Διεύθυνσης Πετρελαϊκής Πολιτικής, Γενικός Γραμματέας Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής του αρμόδιου υπουργείου, Αθανάσιος Ζαχαρόπουλος.

Οι δηλώσεις του έγιναν στο περιθώριο Διεθνούς Συνεδρίου που πραγματοποιεί στη Θεσσαλονίκη η Ανατολική ΑΕ, με θέμα «Το ευρωπαϊκό μοντέλο παραγωγής βιοαιθανόλης 1ης γενιάς από γλυκό σόργο σε αποκεντρωμένες μονάδες».

Όπως εξήγησε ο κ. Ζαχαρόπουλος, ήδη, στο προσεχές διάστημα πρόκειται να ανάψει το πράσινο φως, εκτός απροόπτου, σε δύο Έλληνες επενδυτές, μία πετρελαϊκή και μια εμπορική επιχείρηση, που έχουν ζητήσει άδεια προκειμένου να ξεκινήσουν δοκιμές ανάμειξης και διακίνησης μικρής ποσότητας βιοαιθανόλης στη βενζίνη. 'Αλλωστε, όπως διευκρίνισε, βάσει χρονοδιαγραμμάτων που έχουν τεθεί, στόχος είναι η διακίνηση του ευγενούς αυτού καυσίμου θα πρέπει να ξεκινήσει στη χώρα μας το 2013.

Στο μεταξύ, ενθαρρυντικά καταγράφονται και τα μηνύματα που εκπέμπουν δυνάμει επενδυτές, εντός και εκτός ελληνικών συνόρων, για την κατασκευή εργοστασίου παραγωγής βιοαιθανόλης στη χώρα μας. Η λειτουργία ενός τέτοιου εργοστασίου, θα παρέχει όπως διευκρίνισε, και τις απαιτούμενες «εγγυήσεις» στον αγροτικό πληθυσμό που επιθυμεί να ασχοληθεί με την καλλιέργεια γλυκού σόργου για την παραγωγή βιοαιθανόλης.

Για την κατασκευή ενός τέτοιου εργοστασίου απαιτείται τουλάχιστον ενάμιση χρόνος δουλειάς, και σύμφωνα με δηλώσεις της μηχανολόγου/μηχανικού στο Περιφερειακό Ενεργειακό Κέντρο Κ. Μακεδονίας /Ανατολική ΑΕ, Ειρήνη Τσακιρίδου, το κόστος του, βάσει υπολογισμών που έχουν γίνει για μονάδα δυναμικότητας 10.000 τόνων άνυδρης βιοαιθανόλης, εκτιμάται στα 30 εκατ. ευρώ, με απόσβεση εντός εξαετίας.

Αναφερόμενος στο έργο της αρμόδιας επιτροπής που συστάθηκε για να γνωμοδοτήσει αναφορικά με τις ρυθμίσεις που θα πρέπει να ισχύσουν για να εισαχθεί ομαλά και με ολοκληρωμένη στρατηγική η βιοαιθανόλη στην ελληνική αγορά, ο κ. Ζαχαρόπουλος επεσήμανε ότι μένει να ολοκληρωθεί το πόρισμα σχετικά με τους εναλλακτικούς τρόπους που θα μπορούμε να κινηθούμε, έτσι ώστε μετά η πολιτική ηγεσία να ζυγίσει τα υπέρ και κατά και να δώσει το σήμα για το πώς θα γίνει η ενσωμάτωση. Δηλαδή, η πολιτική ηγεσία θα αποφασίσει για τον εάν θα πάμε με απευθείας ανάμειξη της βιοαιθανόλης με τη βενζίνη, ή με μετατροπή της ή εάν τελικά θα χωριστεί η χώρα σε ζώνες, ώστε να υπάρχουν διαφορετικά καύσιμα, λόγω προβλημάτων διακίνησης που ίσως να δημιουργήσουν προβλήματα στην ποιότητά του. «Το πάν είναι να αποφευχθεί να φτιαχτεί ένα νέο καύσιμο που θα προκαλέσει προβλήματα, όπως αυτά που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν με το βιοντίζελ σε κάποιες περιοχές», ξεκαθάρισε. Μεταξύ άλλων τόνισε, ότι το στάδιο διακίνησης και αποθήκευσης της βιοαιθανόλης θα ακολουθεί τη διαδικασία και διαδρομή της βενζίνης, ενώ σημείωσε ότι βάσει ισχύουσας νομοθεσίας, εφόσον παραχθεί βιοαιθανόλη με ελληνικές πρώτες ύλες, θα πρέπει να απορροφηθεί από τα διυλιστήρια υποχρεωτικά.

Απαντώντας σε όσους προβληματίζονται με την καλλιέργεια ενεργειακών φυτών και με το ενδεχόμενο να αντικαταστήσουν άλλες που προσφέρουν σημαντικά στη διατροφική αλυσίδα της χώρας μας, ο κ. Ζαχαρόπουλος ξεκαθάρισε ότι μέλημα της επιτροπής είναι να μην δημιουργηθεί ένα τέτοιο κενό και προς αυτήν την κατεύθυνση ήδη βρίσκονται σε αναζήτηση εκτάσεων που είτε δεν καλλιεργούνται με προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας, είτε παραμένουν «ανενεργές».

Read more »

Easybring: καινοτομική υπηρεσία μεταφοράς δεμάτων με το αυτοκίνητό σας!

Ηλεκτρονικό εμπόριο δε σημαίνει μόνο να μπορεί κάποιος να αγοράζει και να πουλάει οποιαδήποτε χρονική στιγμή, οποιαδήποτε δηλαδή μέρα αυτός επιθυμεί. Η άμεση αποστολή και παράδοση προϊόντων σε οποιοδήποτε σημείο της υφηλίου και ιδιαίτερα στην ελληνική επικράτεια, σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, αποτελούν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες επιτυχίας του ηλεκτρονικού εμπορίου.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω καθώς και το γεγονός ότι η ανάπτυξη του ηλεκτρονικό εμπορίου συνεπάγεται την αύξηση των διακινούμενων ταχυδρομικών αντικειμένων, καθίσταται έντονη την ανάγκη για ανεύρεση καινοτόμων εναλλακτικών ταχυμεταφορικών υπηρεσιών.

Μια άκρως ενδιαφέρουσα νέα ταχυμεταφορική υπηρεσία είναι αυτή της νορβηγικής Easybring. Η υπηρεσία «ωτοστόπ» για δέματα, η οποία βρίσκεται ακόμα στην beta εκδοχή και επιτρέπει την αποστολή και μεταφορά δεμάτων μεταξύ ανθρώπων. Το κοινωνικό δίκτυο επιτρέπει νέες μορφές αγορών που απευθύνονται «από άτομο σε άτομο». Εκμεταλλευόμενοι το πλεονάζον απόθεμα τους ή την άσκηση των δεξιοτήτων τους, οι συμμετέχοντες καρπώνονται τα ανάλογα κέρδη. Σε αυτή την περίπτωση, οι άνθρωποι συναλλάσσονται μεταξύ τους μέσω της χρονομετρικής μίσθωσης τόσο του πλεονασματικού χρόνου τους όσο και της χρήσης του περιουσιακού τους στοιχείου, δηλ. του αυτοκίνητού τους για τη μεταφορά και παράδοση των δεμάτων. Η easybring προγραμματίζει να λανσάρει το ερχόμενο καλοκαίρι την παραπάνω υπηρεσία τόσο στη Γερμανία όσο και στη Γαλλία.

Η ψηφιοποίηση και οι νέες δυνατότητες των οικονομικά προσιτών τεχνολογιών «ταυτοποίησης μέσω ραδιοσυχνοτήτων» (RFID) σε συνδυασμό με τα φαινόμενα της έντονης κινητικότητας της κοινωνίας μας και της αλλαγής των καταναλωτικών συνηθειών τόσο στην αγορά όσο και στη χρήση των αγαθών δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για νέους πιο διορατικούς παίκτες. Οι τελευταίοι θα αναπτύξουν επιπλέον αξιόπιστες, εναλλακτικές, ποιοτικές, ταχυμεταφορικές υπηρεσίες. Αυτές θα μπορούσαν να ήταν ακόμα και δωρεάν, όχι μόνο για τον καταναλωτή αλλά και για τον έμπορο. Αρκεί κάποιος να σχεδιάσει το κατάλληλο επιχειρηματικό μοντέλο. Άλλωστε δεν υπάρχει μόνο μια πηγή εσόδων αλλά μια πλειάδα.

Πηγή: neoecommerce.gr

Read more »

Οι πιο μεγάλοι και κερδοφόροι κλάδοι στην Ελλάδα το 2010 & οι 100 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις!

Ο εμπορικός κλάδος ήταν ο πρωταθλητής, το 2010, με τις περισσότερες επιχειρήσεις στο TOP 500 (500 μεγαλύτερες εταιρείες, βάσει κύκλου εργασιών), σύμφωνα με την κλαδική ανάλυση της Direction Business Reports: Οι ισχυροί της ελληνικής οικονομίας για τις 500 μεγαλύτερες και τις 100 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, το 2010. 

 

Τα στοιχεία, όπως προέκυψαν από την επιχειρηματική έκδοση, είναι τα εξής: 

TOP 500 

Εμπόριο 40,80%, 

Υπηρεσίες 31,80%, 

Βιομηχανία 27,40% 

 

Οι εμπορικές επιχειρήσεις ανήλθαν σε 204, που αντιπροσώπευαν ποσοστό 40,80%.

Στον κλάδο των υπηρεσιών βρέθηκαν 159 εταιρείες, δηλαδή ποσοστό 31,80% και ο τομέας της βιομηχανίας αντιπροσωπεύθηκε στη λίστα από 137 επιχειρήσεις, με ποσοστό 27,40%.
 

Το Εμπόριο  

Στον τομέα του εμπορίου, την πρώτη θέση κατέλαβε ο κλάδος φαρμάκων-καλλυντικών-απορρυπαντικών με 49 εταιρείες και ποσοστό 9,80% και ακολούθησαν οι κλάδοι των καυσίμων-λιπαντικών με 23 εταιρείες (4,60%), τα μεταφορικά μέσα & ανταλλακτικά με 22 εταιρείες (4,40%), τα σουπερμάρκετ με 20 εταιρείες (4%), τα τρόφιμα με 15 εταιρείες (3%), οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές-μηχανές γραφείου με 12 εταιρείες (2,40%).
 

Ακολουθούν ο κλάδος των διαφόρων ειδών με 9 εταιρείες και ποσοστό 1,80%, της ένδυσης-υπόδησης, του ηλεκτρολογικού-ηλεκτρονικού υλικού και των οικιακών-επαγγελματικών συσκευών με 8 εταιρείες και ποσοστό 1,60%.

Στη συνέχεια, συναντάται ο κλάδος των μετάλλων-μεταλλικών προϊόντων με 6 εταιρείες (1,20%) και ο κλάδος των πολυκαταστημάτων με 5 εταιρείες (1%). Με 4 εταιρείες και ποσοστό 0,80%, εκπροσωπήθηκαν στο TOP 500 και οι κλάδοι των μηχανημάτων, των ποτών και των χημικών. Από 2 εκπροσώπους στη λίστα του TOP 500 και ποσοστό 0,40%, είχαν οι κλάδοι των βιβλίων-εφημερίδων-περιοδικών και των ιατρικών μηχανημάτων.
 

Τέλος, από μία εκπροσώπηση και ποσοστό 0,20%, είχαν οι κλάδοι των επίπλων-φωτιστικών, του κλιματισμού-θέρμανσης και του χαρτιού-ξύλου-φελλού.

Οι Υπηρεσίες  

Στον τομέα των υπηρεσιών, ο ασφαλιστικός κλάδος είχε τη μεγαλύτερη αντιπροσώπευση στις 500 επιχειρήσεις με βάση το μεγαλύτερο τζίρο, για το 2010, καθώς διακρίθηκαν 23 επιχειρήσεις του κλάδου με ποσοστό 4,60% και ακολούθησαν οι τράπεζες με 21 εταιρείες και ποσοστό 4,20%, οι τεχνικές-οικοδομικές επιχειρήσεις με 16 εταιρείες και ποσοστό 3,20%, οι υπηρεσίες από τον κλάδο ενέργειας-νερού με 15 εταιρείες και ποσοστό 3%, οι υπηρεσίες μεταφορών με 13 εταιρείες (2,60%), οι ιατρικές υπηρεσίες με 10 εταιρείες (2%), οι τηλεπικοινωνίες με 8 εταιρείες (1,60%), οι διάφορες υπηρεσίες με 5 εταιρείες (1%) και ο κλάδος των ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών επιχειρήσεων με 5 εταιρείες (1%).

Μικρότερη αντιπροσώπευση με 4 εταιρείες και ποσοστό 0,80% είχαν οι κλάδοι των διαφημίσεων, των θαλάσσιων μεταφορών, της πληροφορικής, των ταχυδρομείων, των τυχερών παιχνιδιών-καζίνο και των χερσαίων μεταφορών.

Οι υπηρεσίες ενοικίασης αυτοκινήτων είχαν 3 εταιρείες και ποσοστό 0,60% στο TOP 500 και ακολούθησαν οι υπηρεσίες των αεροπορικών μεταφορών, οι συμμετοχικές υπηρεσίες, οι τουριστικές επιχειρήσεις , οι υπηρεσίες προς επιχειρήσεις και οι υπηρεσίες χρηματοδοτικής μίσθωσης με 2 εταιρείες και ποσοστό 0,40%.
 

Τέλος, από μία εκπροσώπηση και ποσοστό 0,20% στο TOP 500 είχαν οι κλάδοι της ακίνητης περιουσίας, των αποθηκεύσεων, των εστιατορίων, των κινηματογράφων-θεάτρων, του ποδοσφαίρου και των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

Η Βιομηχανία  

Στον τομέα της βιομηχανίας, ο κλάδος τροφίμων εμφάνισε 44 εταιρείες μέσα στις 500 μεγαλύτερες εταιρείες, βάσει κύκλου εργασιών, το 2010, με ποσοστό στο 8,80%. Πολύ πιο πίσω τα φάρμακα-καλλυντικά-απορρυπαντικά με 15 εταιρείες και ποσοστό 3%.

Στη συνέχεια, συναντάται ο κλάδος των μεταλλικών προϊόντων με 11 εταιρείες και τις εταιρείες παραγωγής προϊόντων μη μεταλλικών ορυκτών με 10 εταιρείες (2%). Ακολουθούν οι κλάδοι των μεταλλουργικών προϊόντων με 9 εταιρείες, με ποσοστό 1,80% επί του συνόλου των 500 επιχειρήσεων και αμέσως μετά, ακολουθούν ο κλάδος του ηλεκτρολογικού-ηλεκτρονικού υλικού με 7 εταιρείες (1,40%), των ποτών με 6 εταιρείες (1,20%), των εκδόσεων εφημερίδων-περιοδικών με 5 εταιρείες (1%), ο κλάδος ελαστικών-πλαστικών και ο κλάδος χαρτικών με 4 εταιρείες (0,80%).

Ακολουθούν οι κλάδοι μεταφορικών μέσων-ναυπηγείων, των πετρελαιοειδών και των χημικών με 3 εταιρείες και ποσοστό 0,60%.
 

Πιο κάτω είναι οι κλάδοι εμφιάλωσης υγραερίων, των ηλεκτρικών συσκευών-φωτιστικών και προϊόντων καπνού με 2 εταιρείες και ποσοστό 0,40%.
 

Τέλος, με μία εταιρεία (ποσοστό 0,20%) αντιπροσωπεύτηκαν στο TOP 500 και οι κλάδοι των διαφόρων προϊόντων, των εκτυπώσεων-γραφικών τεχνών, των επίπλων, του καπνού, των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, των μηχανημάτων και του ξύλου-φελλού και προϊόντων.

Οι σημαντικότεροι κλάδοι  

Ο πλέον ανελαστικός κλάδος της ελληνικής οικονομίας, τα φάρμακα-καλλυντικά-απορρυπαντικά αναρριχήθηκε στην κορυφή, το 2010, με τις περισσότερες εταιρείες του κλάδου να συμπεριλαμβάνονται μέσα στις 500 μεγαλύτερες, βάσει του κύκλου εργασιών τους. Ειδικότερα, ο κλάδος αντιπροσωπεύτηκε με 64 εταιρείες (εμπορικές και παραγωγικές) και ποσοστό 12,80%.
 

Ακολούθησε ο δεύτερος πιο ανελαστικός κλάδος τα τρόφιμα (εμπορίας και παραγωγής) με 59 εταιρείες και ποσοστό 11,80%.

Ο κλάδος των πετρελαιοειδών (εμπορίας και διύλισης) βρέθηκε στην τρίτη θέση με 26 αντιπροσώπους και ποσοστό 5,20%.
 

Ο κλάδος των μεταφορικών μέσων & ανταλλακτικών βρέθηκε στην τέταρτη θέση με 25 εταιρείες και ποσοστό 5%.
 

Με ποσοστό 4,60% και 23 εταιρείες στην πέμπτη θέση, βρέθηκαν οι ασφάλειες, στην έκτη θέση οι τράπεζες με 21 εταιρείες και ποσοστό 4,20% και στην έβδομη τα σούπερ μάρκετ με 20 εταιρείες και ποσοστό 4%.
 

TOP 100  

Υπηρεσίες 57% 

Βιομηχανία 24% 

Εμπόριο 19% 

 

Ο κλάδος των υπηρεσιών κατέκτησε την πρώτη θέση, από πλευράς αριθμού επιχειρήσεων, που συμπεριλήφθησαν στις 100 πιο κερδοφόρες εταιρείες, το 2010, με βάση τα κέρδη προ φόρων.

Ακολούθησε η βιομηχανία και, στη συνέχεια, το εμπόριο.
 

Ειδικότερα, στις υπηρεσίες, οι περισσότερες επιχειρήσεις (9) προήλθαν από την ενέργεια-νερό και ακολούθησαν οι εταιρείες από τις ασφάλειες (7) και τις τράπεζες (7).
 

Στη βιομηχανία, οι περισσότερες επιχειρήσεις με τις καλύτερες επιδόσεις προήλθαν από τα τρόφιμα (5) και ακολούθησε ο κλάδος φαρμάκων (4) τα ελαστικά-πλαστικά (2) και οι επιχειρήσεις στον κλάδο της μεταλλουργίας.
 

Στο εμπόριο, οι επιχειρήσεις φαρμάκων-καλλυντικών-απορρυπαντικών κατέλαβαν την πρωτιά, με 7 εταιρείες και ακολούθησαν τα σούπερ μάρκετ (5) και πολύ χαμηλότερα με μία μόλις αντιπροσώπευση οι κλάδοι των διαφόρων ειδών, των επίπλων φωτιστικών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών-μηχανών γραφείου και των καυσίμων-λιπαντικών-υγραερίων.

Οι Επιχειρήσεις  

Στην κορυφή της επιχειρηματικής σκηνής της χώρας, το 2010, με βάση τα κέρδη προ φόρων, συγκαταλέγονται εταιρείες από τους κλάδους των τυχερών παιχνιδιών (ΟΠΑΠ), της ενέργειας (ΔΕΗ), των τηλεπικοινωνιών (Cosmote), των τραπεζών (Κύπρου) και των διυλιστηρίων (Ελληνικά Πετρέλαια).
 

Η πρώτη θυγατρική-πολυεθνικής, με την καλύτερη επίδοση, το 2010, ήταν η Sara Lee Holdings.
 

Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων πάντως παρουσίασε μείωση της κερδοφορίας της, καθώς, το 2010, ήταν η 2η χρόνια ύφεσης, που πλήττει την ελληνική οικονομία.

Ένας από τους λόγους συρρίκνωσης των περιθωρίων κέρδους αφορά την εσωτερική χρηματοδότηση των πωλήσεων, που πραγματοποιούν ή είναι αναγκασμένες να πραγματοποιούν οι περισσότερες εμπορικές επιχειρήσεις, από τη στιγμή που οι λειτουργικές ταμειακές ροές είναι μειωμένες, ενώ, την ίδια στιγμή, δεν υπάρχει η δυνατότητα φθηνού βραχυπρόθεσμου δανεισμού από τις τράπεζες.

Οι ισχυρότερες εταιρείες, όπως παρουσιάζονται στην έρευνα, επηρεαζόμενες από την καθίζηση της εγχώριας κατανάλωσης, αφού η χώρα μας έχει εισέλθει σε πολυετή ύφεση, επέλεξαν το 2010 συντηρητική στρατηγική, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα την ανάπτυξη ή την εμφάνιση υψηλών κερδών, επιδιώκοντας καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων τους και προσεκτικότερο χειρισμό των απαιτήσεων, που απειλούν τις ταμειακές ροές τους.
 

Οι νικητές αυτής της μάχης, το 2010, μοιράστηκαν μία πολύ μεγαλύτερη πίτα της αγοράς, καθώς ήδη έχει ξεκινήσει το ξεκαθάρισμα σε όλους τους κλάδους της ελληνικής βιομηχανίας.

Η συγκυρία στην ελληνική οικονομία παραμένει αρνητική, θετικές ενδείξεις δεν υπάρχουν και οι συστημικοί κίνδυνοι αρχίζουν και επηρεάζουν κάθε οικονομική δραστηριότητα. Παρόλα αυτά, στα επόμενα χρόνια, θα υπάρξουν πολλές κινήσεις, κυρίως, από τις επιχειρήσεις, που είναι ηγέτες στο κλάδο τους και θα απορροφήσουν τους πιο αδύναμους. Όπως αποτύπωσαν και τα αποτελέσματα προ φόρων, το 2010, η μεγάλη δύναμη των επιχειρήσεων είναι ο δείκτης εξωστρέφειας.

Η εξωστρέφεια αναδεικνύεται ως το πιο αποτελεσματικό φάρμακο ενάντια στην εγχώρια ύφεση, που συμπληρώνει εφέτος τέσσερα συνεχή χρόνια. Οι εξωστρεφείς όμιλοι αφενός διατήρησαν σε ικανοποιητικά επίπεδα τα περιθώρια κέρδους τους και αφετέρου επέδειξαν ανθεκτικότητα στους κραδασμούς της ύφεσης, που πλήττει την ελληνική οικονομία.
 

Όπως αναφέρεται, στις πρώτες θέσεις των πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων διακρίνονται εξαγωγικές επιχειρήσεις, με ποσοστό εξαγωγών που ξεπερνά το 70%, όπως είναι η ΜΕΤΚΑ, η Αθηναϊκή Ζυθοποιία, η μεγαλύτερη εγχώρια τσιμεντοβιομηχανία TITAN και η καπνοβιομηχανία Καρέλιας.

Ακόμη ένα χαρακτηριστικό των συγκεκριμένων επιχειρήσεων είναι ότι εισήλθαν σε νέες αγορές, διευρύνοντας το πελατολόγιό τους. Στην πλειονότητά τους οι επιχειρήσεις, εκτός από την ύφεση και το εχθρικό φορολογικό περιβάλλον, έχουν να αντιμετωπίσουν και την απροθυμία των τραπεζών να χορηγήσουν δάνεια ή -ακόμα χειρότερα- την απομόχλευση του ισολογισμού τους, καλώντας πίσω ή περιορίζοντας τις χορηγήσεις τους, όταν η δυνατότητα άντλησης κεφαλαίων από τη δευτερογενή αγορά είναι σχεδόν αδύνατη.

Οι επιχειρήσεις, που έχουν καθαρή ορατότητα κερδοφορίας, είναι όσες έχουν στρέψει τη δραστηριότητά τους (πάνω από το 60%-70% του τζίρου τους) στο εξωτερικό ή συνδέονται άμεσα με το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, που θα θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση.
 

Όσες εταιρείες είχαν παρουσία στο εξωτερικό, προχώρησαν σε ενίσχυση του εμπορικού τους δικτύου στο εξωτερικό και ενίσχυσαν το στελεχικό δυναμικό των θυγατρικών τους εκεί.

Ταυτόχρονα, αρκετές ελληνικές επιχειρήσεις άρχισαν να απογαλακτίζονται από τις δραστηριότητες, που είχαν με το Ελληνικό Δημόσιο, αφού έτσι κι αλλιώς είναι σε πλήρη εξέλιξη εδώ και 28 μήνες η στάση πληρωμών του κράτους προς τον ιδιωτικό τομέα και έριξαν το βάρος προς το εξωτερικό.
 

Υπήρξαν και άλλες επιχειρήσεις, που πραγματοποίησαν στροφή 180 μοιρών στη δραστηριότητά τους και επέλεξαν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στο εξωτερικό, αφού διαπιστώνουν ότι ακόμη και σήμερα -έπειτα από 4 χρόνια συνεχούς ύφεσης- δεν έχει διαφανεί που σταματά η καθίζηση της ελληνικής οικονομίας.
 

Οι εξαγωγικές εταιρείες και οι θυγατρικές στο εξωτερικό έχουν αρχίσει να «ξεπληρώνουν» τις επενδύσεις, που έγιναν, φέρνοντας φρέσκο πελατολόγιο, αλλά και εναλλακτικές προώθησης των αποθεμάτων, ώστε να μειώνεται η ανάγκη σε κεφάλαιο κίνησης.

Όσες επιχειρήσεις δεν πετύχουν αναδιάρθρωση των δανείων τους, μέσα στο 2012, έχουν συγκεκριμένες επιλογές: πώληση θυγατρικών, αλλαγή έδρας ή εξαγορά από μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου.
 

Αξιοσημείωτο είναι ότι στις 100 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις συγκαταλέγονται και ελληνικές εταιρείες με οικογενειακό χαρακτήρα, όπως, για παράδειγμα, οι αλυσίδες σουπερμάρκετ Σκλαβενίτης και Μασούτης, η εταιρεία Πέττας Ν. Παύλος, η γαλακτοβιομηχανία Όλυμπος, η βιομηχανία μπισκότων Παπαδοπούλου.
 

Η πλειοψηφία πάντως των επιχειρήσεων ανήκει σε ξένες πολυεθνικές επιχειρήσεις, που είχαν έλθει στη χώρα μας από τη δεκαετία του 80 και του 90 και είτε εξαγόρασαν ελληνικές επιχειρήσεις είτε αναπτύχθηκαν αυτόνομα στην επιχειρηματική σκηνή της χώρας μας.
 

Το κοινό σημείο της επίδοσης και των 100 κερδοφόρων επιχειρήσεων είναι τα δημοφιλή προϊόντα, που παράγουν και διανέμουν στην ελληνική επικράτεια, διατηρώντας επί δεκαετίες τα υψηλά standards παραγωγής.

Read more »

Απαραίτητη η έρευνα πριν την έναρξη επένδυσης σε εκτροφή σαλιγκαριών

Μπορεί η εκτροφή σαλιγκαριών να αποτελέσει μια κερδοφόρο επιχειρηματική δραστηριότητα; Για να έχει το εγχείρημα σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας θα πρέπει να πληρούνται δυο βασικές προϋποθέσεις: να έχει προηγηθεί εμπεριστατωμένη έρευνα, τόσο για θέματα εκτροφής και καταλληλότητας της περιοχής εγκατάστασης, όσο και για τη διασφάλιση του παραγόμενου προϊόντος στην εγχώρια και διεθνή αγορά. 

Μάλιστα, όπως υπογραμμίζει -στην πρόσφατη μελέτη της με θέμα «Η εκτροφή σαλιγκαριών στην Ελλάδα»- η Γενική Διεύθυνση Ζωικής Παραγωγής του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων «αρχικά μια τέτοια επένδυση θα ήταν σκόπιμο να αντιμετωπιστεί από τον ενδιαφερόμενο, ως επένδυση που θα του αποφέρει συμπληρωματικό εισόδημα. Στην περίπτωση που τα αποτελέσματα της εκτροφής είναι τα αναμενόμενα, η δραστηριότητα θα μπορούσε να επεκταθεί και να αποτελέσει κύρια δραστηριότητα».

Το ζωηρό ενδιαφέρον για την εκτροφή σαλιγκαριών στο πλαίσιο ανάπτυξης νέων καινοτόμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων. Αντίστοιχη «έκρηξη» ενδιαφέροντος είχε καταγραφεί τόσο στη δεκαετία του ΄70 όσο και στη δεκαετία του '80, χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Ο βασικός λόγος στον οποίο αποδόθηκε η τότε αποτυχία, ήταν το ξηροθερμικό κλίμα της Ελλάδας, καθώς θεωρήθηκε ότι δεν ενδείκνυται για την εκτροφή αυτή. Ένας άλλος παράγοντας ήταν η ελλιπής γνώση των υποψηφίων παραγωγών ως προς τις ιδιαιτερότητες του οργανισμού αυτού τόσο ως προς τη συμπεριφορά όσο και ως προς την παραγωγική διαδικασία (αδηφαγία, πλήθος εχθρών, ειδικές συνθήκες εκτροφής κ.α.).

Μελέτη κι έρευνα

«Πριν, λοιπόν, λάβει κάποιος την απόφαση να ασχοληθεί ερασιτεχνικά ή ακόμη και επαγγελματικά με την εκτροφή σαλιγκαριών» επισημαίνει η μελέτη, «θα πρέπει να διαβάσει αρκετά και να ενημερωθεί για τη βιολογία των σαλιγκαριών και τις απαιτήσεις τους σε θέματα διατροφής, περιβαλλοντικών συνθηκών, διαβίωση κ.α. Επίσης, καλό θα ήταν να επισκεφθεί υπάρχουσες μονάδες ώστε να δει την παραγωγική διαδικασία και τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει στην πράξη. Στη συνέχεια θα πρέπει να αξιολογήσει την καταλληλότητα του κλίματος της περιοχής που σκοπεύει να εγκαταστήσει το εκτροφείο του και να επιλέξει το κατάλληλο είδος σαλιγκαριού».

Πριν όμως προχωρήσει κάποιος σε οποιαδήποτε σημαντική δαπάνη για την εγκατάσταση εκτροφείου σαλιγκαριών, θα πρέπει, όσο αυτό είναι δυνατό, να κάνει έρευνας αγοράς σχετικά με το πού θα μπορούσε να διαθέσει την παραγωγή του. Με τον τρόπο αυτόν θα μπορούσε να αντλήσει χρήσιμα συμπεράσματα για την επιλογή του είδους, τη μέθοδο εκτροφής, τα απαιτούμενα από την αγορά πιστοποιητικά (ISO, HACCP), το βέλτιστο βάρος εμπορίας κ.α.

Κόστος και απόδοση

Εφόσον αποφασιστεί η συνέχιση της επένδυσης, αυτή θα πρέπει να γίνει προσεκτικά και κατά προτίμηση σε μικρή κλίμακα, έτσι ώστε σε περίπτωση αποτυχίας να είναι περιορισμένη η οικονομική ζημιά. Το σύνηθες είναι η εκτροφή να αρχίσει να αποδίδει οικονομικά, μετά τον 3ο χρόνο από την εγκατάσταση και βαθμιαία με την απόκτηση μεγαλύτερης εμπειρίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Γενικής Διεύθυνσης Ζωικής Παραγωγής, το μέσο κόστος εγκατάστασης ενός εκτροφείου κλειστού τύπου κυμαίνεται μεταξύ 20 και 30.000 ευρώ ανά στρέμμα και ενός εκτροφείου ανοιχτού τύπου στις 5- 6.000 ευρώ. Τιμές όμως που μεταβάλλονται ανάλογα με την προσωπική εργασία του ενδιαφερομένου, τις συμφωνίες με τους προμηθευτές των υλικών κατασκευής ή την ανάθεση της κατασκευής σε τρίτους. Στις εν λόγω τιμές δεν συμπεριλαμβάνονται η δαπάνη γεωτρήσεων και ηλεκτροδότησης.

Η απόδοση της εκτροφής εφόσον δεν παρουσιαστούν προβλήματα με εχθρούς, ασθένειες ή ακραίες καιρικές συνθήκες, μπορεί να κυμανθεί από 700 έως 5.000 κιλά το στρέμμα, ανάλογα με το είδος, την ένταση της εκτροφής, την εμπειρία του εκτροφέα κ.α.

«Κλειδί» της επιτυχίας οι...εχθροί

Η επιτυχία της εκτροφής σαλιγκαριών σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τον έλεγχο των ουκ ολίγων εχθρών που έχουν στη φύση. Από κοτσύφια, κοράκια, κότες, ποντίκια, νυφίτσες, φίδια, σαύρες, βατράχια, χελώνες, μυρμήγκια, μέχρι ψεοδομονάδες και εντεροβακτήρια. Η θνησιμότητα των σαλιγκαριών μπορεί να είναι πολύ μεγάλη και εκτός των εχθρών και των ασθενειών, μπορεί να οφείλεται μεταξύ άλλων σε λανθασμένους χειρισμούς, στάσιμα νερά και κανιβαλισμό των νεοεκκολαπτόμενων. Σε κάθε περίπτωση σε μια σωστή εκτροφή η θνησιμότητα στα ανεπτυγμένα θα πρέπει να κυμαίνεται σε 8- 10% και στα μικρά στο 20- 25%. Πέρα από τη θνησιμότητα, μεγάλος «πονοκέφαλος» είναι και η τάση των σαλιγκαριών να μετακινούνται και να διαφεύγουν από περιορισμένους χώρους.

Να σημειωθεί ότι η ίδρυση μονάδων εκτροφής σαλιγκαριών έχει ενταχθεί ως επιλέξιμη δραστηριότητα στα προγράμματα Μέτρο 112 «Νέοι Αγρότες» και Μέτρο 121 «Σχέδια Βελτίωσης» του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και στον Επενδυτικό Νόμο 3908/2011 του υπουργείου Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας.

Read more »

3 εξωτικά φρούτα για επενδύσεις με υψηλές αποδόσεις!

Αβοκάντο, μάνγκο και μπανάνα παρουσιάζουν αυξημένη ζήτηση στην αγορά και εξασφαλίζουν ικανοποιητικό εισόδημα στους παραγωγούς. «Εξωτική» πηγή εισοδήματος υπόσχονται τρία τροπικά φρούτα, η καλλιέργεια των οποίων εμφανίζει θετικές προοπτικές ανάπτυξης στη χώρα μας.

Με τη ζήτηση για φρούτα όπως το αβοκάντο, η μπανάνα και το μάνγκο να αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, πολλοί Ελληνες καλλιεργητές, ελλείψει επιδοτήσεων για τις συμβατικές καλλιέργειες στη χώρα μας, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον στην καλλιέργεια υποτροπικών και τροπικών φρούτων.

Εξάλλου δυνατότητες εμπορικής εκμετάλλευσης των τριών αυτών εξωτικών φρούτων (αβοκάντο, μάνγκο και μπανάνα) υπάρχουν σε διάφορες περιοχές της χώρας που διαθέτουν ήπιες κλιματικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Το πιο σημαντικό στοιχείο που καθιστά ελκυστική την ενασχόληση με την καλλιέργεια τροπικών φυτών είναι ότι τα φρούτα αυτά παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση στις αγορές της Ευρώπης, την ίδια ώρα που η προσφορά τους είναι ιδιαιτέρως μικρή.

Μάλιστα, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης σχεδιάζει την προώθηση της καλλιέργειας υποτροπικών φυτών με διάφορες ενέργειες, προκειμένου να αντικατασταθούν μη βιώσιμες καλλιέργειες και να δοθεί η δυνατότητα ανάπτυξης εναλλακτικών καλλιεργειών των οποίων τα προϊόντα παρουσιάζουν αυξημένη ζήτηση στην αγορά και εξασφαλίζουν ικανοποιητικό γεωργικό εισόδημα.

Λόγω του ειδικού μικροκλίματος που απαιτούν τα φυτά αυτά για να αναπτυχθούν, είναι πολύ συγκεκριμένες οι περιοχές στην Ευρώπη που θεωρούνται κατάλληλες για την καλλιέργειά τους. Οι εισαγωγές δεν καλύπτουν τη ζήτηση που υπάρχει, τόσο από την ευρωπαϊκή όσο και από την ελληνική αγορά.

Τα τροπικά και υποτροπικά καρποφόρα δένδρα όπως είναι το αβοκάντο, το μάνγκο και η μπανάνα, έχουν καταγωγή και καλλιεργούνται σε εμπορική κλίμακα σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές, έχουν μειωμένη ανθεκτικότητα στους παγετούς και δεν αναπτύσσονται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 10°C. Τα τροπικά μπορούν να διακριθούν από τα υποτροπικά στο γεγονός ότι αφενός είναι πιο ευαίσθητα σε θερμοκρασίες χαμηλότερες των 20°C, αφετέρου χρειάζονται μέσο όρο θερμοκρασιών υψηλότερο των 10°C κατά τη διάρκεια του πιο κρύου μήνα του χρόνου.

Επιπλέον, τα περισσότερα τροπικά φυτά απαιτούν και υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία. Κάποια από αυτά μπορούν να καλλιεργηθούν εξίσου καλά σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα, όπως για παράδειγμα η μπανάνα και το αβοκάντο.

Ως τροπικό κλίμα χαρακτηρίζεται αυτό στο οποίο η μέση θερμοκρασία βρίσκεται περίπου στους 27°C, με τον θερμότερο μήνα να έχει λίγο υψηλότερη θερμοκρασία σε σχέση με τον πιο κρύο μήνα. Η διάρκεια της ημέρας είναι σχεδόν σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ενώ η πιο μεγάλη μέρα έχει διάρκεια 13 ωρών.

Ως υποτροπικό κλίμα χαρακτηρίζεται αυτό το οποίο έχει θερμότερα καλοκαίρια και ψυχρότερους χειμώνες σε σχέση με το τροπικό κλίμα και η σχετική υγρασία είναι χαμηλότερη. Η διάρκεια της ημέρας έχει μεγαλύτερες αυξομειώσεις κατά τη διάρκεια του έτους και η μέση θερμοκρασία του χειμώνα δεν είναι κάτω των 10°C.

Τα τροπικά και υποτροπικά φυτά που καλλιεργούνται σε όλο τον κόσμο χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα κύρια, που καλλιεργούνται στις περισσότερες τροπικές και υποτροπικές περιοχές και προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση και εξαγωγή, και τα δευτερεύοντα, που καλλιεργούνται σε μικρότερη κλίμακα ενώ η αγορά τους είναι περιορισμένη ποσοτικά και γεωγραφικά.

Τα περισσότερα τροπικά και υποτροπικά φρούτα παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατροφή διότι έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ευρεία γκάμα βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων.

Οι φαρμακευτικές ιδιότητες των τροπικών και υποτροπικών φρούτων είναι γνωστές στους κατοίκους των περιοχών καταγωγής τους και γι' αυτό υπάρχουν πολλές συνταγές για αφεψήματα, σιρόπια, αλοιφές, ζελέδες, χυμούς κ.ά. Ωστόσο, ο κυριότερος τρόπος κατανάλωσης των τροπικών και υποτροπικών φρούτων είναι ως νωπά.

Τα τροπικά και υποτροπικά φρούτα είναι πλούσια σε πηκτίνη, φυτικές ίνες, κυτταρίνη και αντιοξειδωτικά. Επίσης τα περισσότερα έχουν λίγες θερμίδες (με εξαίρεση την μπανάνα και το αβοκάντο), γεγονός που τα καθιστά ελκυστικά για τον σύγχρονο καταναλωτή.

ΑΒΟΚΑΝΤΟ: Ανταγωνιστικές οι τιμές διάθεσης

Αν και η καλλιέργεια του αβοκάντο είναι περισσότερο αναπτυγμένη από των υπόλοιπων υποτροπικών φυτών στη χώρα μας, η ζήτηση είναι σαφώς μεγαλύτερη από την εγχώρια παραγωγή και καλύπτεται με εισαγωγές από τρίτες χώρες. Οι προοπτικές όμως για την καλλιέργεια αβοκάντο στη χώρα μας δεν εξαντλούνται στην εγχώρια κατανάλωση.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση λόγω του μειωμένου κόστους μεταφοράς σε σχέση με άλλες χώρες που εξάγουν αβοκάντο στην Ευρώπη (ΗΠΑ, Ν. Αφρική κ.λπ.), οπότε η τιμή διάθεσης μπορεί να είναι πιο ανταγωνιστική.

Σύμφωνα με τους γνώστες της καλλιέργειας υποτροπικών φυτών, η καλλιέργεια του αβοκάντο στη χώρα μας θα μπορούσε να καταλάβει σε πρώτη φάση έκταση τουλάχιστον 30.000 τόνων καρπού για διάθεση στην αγορά οι οποίοι μπορούν να διατεθούν χωρίς δυσκολία εφόσον αναπτυχθεί σωστή εμπορία. Θετικό για τους Ελληνες παραγωγούς είναι αναμφισβήτητα το γεγονός ότι από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης μόνο η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία μπορούν να καλλιεργήσουν εμπορικά το αβοκάντο λόγω των εδαφολογικών-κλιματικών συνθηκών. Δεδομένης της πολύ υψηλής κατανάλωσης του προϊόντος στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά εν δυνάμει εξαγώγιμα προϊόντα, με επιτακτική την ανάγκη αύξησης της εγχώριας παραγωγής.

Εξάλλου, θεωρείται σημαντική η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, ειδικά σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που εξάγουν τον καρπό στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή το Ισραήλ, τη Νότιο Αφρική και τις αμερικανικές χώρες.

Το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας μας είναι το γεγονός ότι το κλίμα σε αρκετές περιοχές της χώρας είναι ιδανικό για την καλλιέργεια του αβοκάντο. Φαίνεται και από την καταγεγραμμένη μέση ετήσια απόδοση των εν λόγω εκμεταλλεύσεων της χώρας, η οποία ανέρχεται σε πάνω από 1.200 κιλά καρπών ανά στρέμμα.

Κάθε χρόνο στη χώρα μας καταναλώνονται περίπου 7.000 τόνοι αβοκάντο. Προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της εγχώριας αγοράς απαιτείται η εισαγωγή περίπου 3.000 τόνων, ενώ από τους 5.200 τόνους που παράγονται στην Ελλάδα οι 1.200 τόνοι περίπου εξάγονται.

Καρπός

Το αβοκάντο είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους. Ο καρπός του αβοκάντο είναι απιοειδής, μεγάλου μεγέθους με ένα μεγάλο σπέρμα. Η σάρκα του είναι κιτρινωπή με γεύση βουτύρου κατά την ωρίμανση. Καταναλώνεται νωπός, ενώ το λάδι του χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακευτική.

Το αβοκάντο πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό των επιθυμητών ποικιλιών σε υποκείμενα σπορόφυτα. Ευδοκιμεί σε περιοχές με ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, απαλλαγμένες παγετών και ισχυρών ανέμων.

Απαιτεί καλλιέργεια σε εδάφη ελαφρά ή μέσης σύστασης, βαθιά και καλά αποστραγγιζόμενα με χαμηλή περιεκτικότητα σε άλατα. Εχει αυξημένες ανάγκες σε νερό και γι' αυτό απαιτείται πότισμα σε περιοχές με περιορισμένες βροχοπτώσεις. Οι καρποί μετά την ωρίμανσή τους μπορούν να διατηρηθούν στο δένδρο για αρκετούς μήνες. Η συλλογή γίνεται με το χέρι και πραγματοποιείται σχεδόν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους δεδομένου ότι υπάρχουν πρώιμες, μεσοπρώιμες και όψιμες ποικιλίες.

ΥΨΗΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΑΝΑΝΑ

Μόλις στο 5% της κατανάλωσης η εγχώρια παραγωγή

Η ετήσια παραγωγή μπανάνας στη χώρα μας ανέρχεται σε 4.000 τόνους περίπου, που αντιστοιχεί στο 5% της ετήσιας εγχώριας κατανάλωσης, γεγονός που φανερώνει ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια για σημαντική αύξηση της εγχώριας παραγωγής.

Η μπανάνα είναι φυτό αειθαλές, ποώδες και πολυετές. Το βολβώδες ρίζωμα είναι το όργανο από το οποίο αναπτύσσονται οι ρίζες, τα φύλλα, τα άνθη και οι παραφυάδες του φυτού. Οι βάσεις των φύλλων είναι σφιχτά διατεταγμένες και αναπτυσσόμενες κατά πάχος σχηματίζουν τον κορμό ή ψευδοστέλεχος του φυτού. Συνήθως απαιτείται τεχνητή στήριξη του ψευδοστελέχους για να μη σπάσει λόγω του βάρους των καρπών ή των ισχυρών ανέμων. Η μπανάνα πολλαπλασιάζεται αγενώς με παραφυάδες, τμήματα κορμού μαζί με το ρίζωμα ή τεμάχια κορμού.

Απαιτήσεις

Το φυτό έχει μεγάλες απαιτήσεις σε θερμοκρασία και υγρασία. Η θερμοκρασία πρέπει να κυμαίνεται καθόλη τη διάρκεια του έτους μεταξύ 20°C και 35°C. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες υποβαθμίζεται η ποιότητα και μειώνεται η ποσότητα της παραγωγής. Σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 6°C τα φύλλα ζημιώνονται, ενώ στους 0°C καταστρέφονται ολοσχερώς.

Γι' αυτόν τον λόγο ενδείκνυται η καλλιέργεια της μπανάνας στη χώρα μας υπό κάλυψη. Οι αυξημένες ανάγκες σε νερό πρέπει να καλύπτονται με άρδευση όταν οι βροχοπτώσεις δεν επαρκούν, καθώς ακόμα και σύντομες περίοδοι ανομβρίας υποβαθμίζουν την ποιότητα των καρπών. Η μπανάνα μπορεί να καλλιεργηθεί σε ποικιλία εδαφών, αλλά προτιμώνται τα βαθιά, καλοαεριζόμενα εδάφη με περιεκτικότητα αργίλου 30-55%.

Το κλάδεμα συνίσταται στην αφαίρεση παραφυάδων με σκοπό να παραμείνει το μητρικό φυτό και ένα θυγατρικό. Για τη διατήρηση της παραπάνω διαμόρφωσης απαιτείται τακτικός έλεγχος και άμεση αφαίρεση των παραφυάδων. Σημαντικό επίσης είναι να απομακρύνονται τα φύλλα που ακουμπούν στους καρπούς προκειμένου να μη δημιουργούν πληγές.

Συγκομιδή

Οι καρποί συγκομίζονται πλήρως ώριμοι για κατανάλωση σε τοπικές αγορές, ώριμοι κατά 90% για μεταφορά σε μικρή απόσταση και κατά 75% για μεταφορά σε μακρινούς προορισμούς. Η συγκομιδή γίνεται με αποκοπή ολόκληρου του τσαμπιού.

Η καλλιέργεια προωθείται στους νομούς της Κρήτης, των Κυκλάδων, της Δωδεκανήσου και της Λακωνίας, με τους κλώνους Grand Nain και Αρβης. Σε καλλιέργειες υπό κάλυψη συνίσταται η ομάδα χαμηλόκορμων ποικιλιών Cavendish.

ΜΑΝΓΚΟ: Καρποί πολύ καλής ποιότητας μπορούν να παραχθούν στην Ελλάδα

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί πολύ η ζήτηση του μάνγκο στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και στην Ελλάδα. Στη χώρα μας το μάνγκο καλλιεργείται σε μικρή κλίμακα, ενώ τα μέχρι τώρα δεδομένα δείχνουν ότι μπορούν να παραχθούν καρποί πολύ καλής ποιότητας στις κατάλληλες περιοχές της Νότιας Ελλάδας. Το μάνγκο είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους.

Ο καρπός είναι μαλακός, με κίτρινη ή πορτοκαλί σάρκα και καλή γεύση και άρωμα. Συνήθως καταναλώνεται ως επιδόρπιο, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως κατεψυγμένος, αποξηραμένος, κονσερβοποιημένος ή για την παρασκευή μαρμελάδας. Οι περισσότερες ποικιλίες είναι αυτογόνιμες. Χαρακτηρίζεται από έντονη καρπόπτωση σε όλα τα στάδια και παρουσιάζει τάση διακύμανσης της παραγωγής από χρονιά σε χρονιά.

Πολλαπλασιασμός

Το μάνγκο πολλαπλασιάζεται με εμβολιασμό των επιθυμητών ποικιλιών σε σπορόφυτα ή κλωνικά υποκείμενα, ενώ δεν ενδείκνυται ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα ή καταβολάδες.

Ιδανικές θερμοκρασίες θεωρούνται οι 24-27°C σε συνδυασμό με υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία.

Τα ενήλικα δένδρα ζημιώνονται σε θερμοκρασίες κάτω από -4°C, ενώ αντίστοιχα τα νεαρά δενδρύλλια σε θερμοκρασίες κάτω από +0,6°C.

Το μάνγκο αναπτύσσεται σε εδάφη ελαφρά, μέσης σύστασης με καλή αποστράγγιση. Είναι φυτό με μέτριες απαιτήσεις σε νερό και συνήθως δεν απαιτείται άρδευση.

Τα δένδρα διαμορφώνονται σε κυπελλοειδές σχήμα και απαιτούν πολύ ελαφρό κλάδεμα. Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι από Μάιο μέχρι Οκτώβριο ανάλογα με την ποικιλία.

Read more »

Franchising: αντέχει στην κρίση και δημιουργεί ευκαιρίες για εισόδημα

Επαγγελματική διέξοδο στο franchising αναζητούν όλο και περισσότεροι Ελληνες που είτε έχουν χάσει την εργασία τους είτε έχει μειωθεί ο μισθός τους και με χαμηλά κεφάλαια αναζητούν τρόπους να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό μηνιαίο εισόδημα.

Είναι ενδεικτικό ότι το 2011 οι ενδιαφερόμενοι για franchising ξεπέρασαν το 1 εκατομμύριο όταν πριν εκδηλωθεί η οικονομική κρίση ο αριθμός τους κυμαινόταν περί τα 500.000 με 600.000 άτομα.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έκπληξη αν αναλογιστεί κανείς τη βαθύτατη οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα. Ωστόσο, όπως εξηγεί στην «Καθημερινή» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Franchising κ. Πέτρος Πετρίδης «το franchising παρουσιάζει αντίσταση στην πτωτική τάση της αγοράς και επιπλέον σε αυτές τις επιχειρήσεις οι ενδιαφερόμενοι αναζητούν θέση εργασίας και θέλουν να καταβάλλουν λιγότερα χρήματα».

Είναι χαρακτηριστικό ότι από εκείνους που πέρυσι αναζήτησαν επαγγελματική αποκατάσταση στον χώρο του franchising, το 70% διαθέτει το πολύ έως 40.000 ευρώ, κεφάλαια που δημιουργούν περιθώριο ανάπτυξης για νέα concept χαμηλού κόστους.

Ενδεικτικά, ως φθηνή επενδυτική πρόταση αναφέρεται η περίπτωση της εταιρείας Sisily Cafe που προσφέρει καφέ ή σνακς στο χέρι καθώς δεν έχουν καθιστικό, με το κόστος όλων των προϊόντων να κυμαίνεται από 1 έως 1,5 ευρώ ή την αλυσίδα με είδη διακόσμησης Sticky που πουλά αυτοκόλλητα τοίχου με κόστος 30 ευρώ. Ακόμη μία οικονομική λύση με κόστος από 30.000 ευρώ έως 60.000 ευρώ, αποτελεί η λύση του frozen yogurt, πρόταση που εισήλθε εφέτος στην ελληνική αγορά. Την πρότασή της για το παγωμένο γιαούρτι έκανε εφέτος και η Δωδώνη που άνοιξε το concept Chill Box με ήδη τρία καταστήματα.

«Και ενώ στο παρελθόν ο franchisor είχε απαίτηση ο μηνιαίος μισθός του να φτάνει ή ακόμη και να υπερβαίνει τις 5.000 -6.000 ευρώ, η κατάσταση σήμερα έχει αλλάξει και πλέον είναι ικανοποιημένος με 1.500 -2.500 ευρώ τον μήνα» εξηγεί στην «Καθημερινή» ο ιδιοκτήτης της εταιρείας συμβούλων «Franchising Business Services» κ. Πλάτων Μαλικούρτης.

Παρά τη σφοδρή οικονομική κρίση της χώρας, η διείσδυση του franchising στην ελληνική αγορά είναι αυξητική και διαμορφώνεται περί το 10%. Πέρυσι, άνοιξαν 120 περίπου νέα καταστήματα franchise και 42 νέες αλυσίδες, ωστόσο έκλεισαν περί τα 400 καταστήματα και 15 αλυσίδες διέκοψαν τη λειτουργία τους. Συγκεκριμένα, σε κάθε 160 επιχειρήσεις που βάζουν «λουκέτο», μόνο μία αποτελεί επιχείρηση franchise και ενώ το 2011 έβαλαν «λουκέτο» περίπου 65.000 επιχειρήσεις (25% επί του συνόλου), το αντίστοιχο ποσοστό στον κλάδο του franchising ανέρχεται σε 2% στον κλάδο και 0,15% στο σύνολο της αγοράς.

Αποδόσεις και μερίδια αγοράς

Ολα τα καταστήματα έχουν δεχτεί σημαντικές πιέσεις στα έσοδά τους που κυμαίνονται από 15% έως 35%. Το 75% αναφέρει πτώση του κύκλου εργασιών από 15% έως 35%, έντονα αυξημένη, καθώς το πρώτο τρίμηνο δήλωνε πτώση της τάξης του 10%. Επιπλέον, μία αλυσίδα στις τέσσερις, δηλαδή το 25%, δηλώνει αισθητή πτώση του κύκλου εργασιών του δικτύου της, ως συνέπεια της κρίσης. Η μεγαλύτερη πτώση τζίρου εμφανίζεται στον κλάδο της ένδυσης - υπόδησης που καταγράφει μείωση άνω του 60% και η μικρότερη στους κλάδους των τροφίμων και της εστίασης με απώλειες 10% - 20%. Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος έχει υιοθετήσει πλέον ενέργειες συνεχών προσφορών.

Σταθερή πρωτιά στη ζήτηση κατέχουν οι επιχειρήσεις από τον ευρύτερο χώρο της εστίασης και των τροφίμων, αλλά και των υπηρεσιών, ενώ τελευταία στη λίστα βρίσκονται τα καταστήματα προσωπικής φροντίδας. Σήμερα, στην Ελλάδα λειτουργούν και αναπτύσσονται με franchising 2.500 καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων (σούπερ μάρκετ, μίνι μάρκετ κ.ά.), 1.500 καφέ και εστιατόρια, 2.500 κέντρα εκπαίδευσης, 3.500 καταστήματα ένδυσης, 1.000 γραφεία παροχής διαφόρων υπηρεσιών, 1.000 καταστήματα οικιακού εξοπλισμού και διακόσμησης και 500 καταστήματα προσωπικής φροντίδας.

Read more »

Προωθείται το νέο ειδικό χωροταξικό σχέδιο για τις ιχθυοκαλλιέργειες!

Μαύρο χαβιάρι είναι έτοιμη να ρίξει στην ελληνική αγορά μονάδα στην Ήπειρο, όπου οι εκτροφείς του οξύρρυγχου, τα τελευταία δέκα χρόνια παρέχουν την τροφή και φροντίδα που χρειάζεται το ψάρι αυτό, ώστε να ωριμάσει κατάλληλα και να ανταμείψει με τα αυγά του τους παραγωγούς του.
 

Βέβαια, η όλη προσπάθειά τους, μπορεί να πέσει στο κενό, αφού η έλλειψη εμπειρίας των ελληνικών υπηρεσιών καθυστερεί την έκδοση των σχετικών αδειών για την παραγωγή και εμπορία του ελληνικού…μαύρου χαβιαριού.
 

Ωστόσο, όπως τόνισε στο ΑΜΠΕ ο αναπληρωτής καθηγητής Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Παναγιώτης Αγγελίδης, οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και καθυστερήσεις που «καλώς εχόντων των πραγμάτων» αναμένεται να αντιμετωπιστούν και με το ειδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού που επιχειρείται για τις υδατοκαλλιέργειες και που θα ανοίξει το δρόμο για διάφορες δραστηριότητες στον κλάδο, όπως και την καλλιέργεια φυκιών στην θάλασσα.
 

Αναφερόμενος στις υδατοκαλλιέργειες του γλυκού νερού, ο κ. Αγγελίδης επεσήμανε ότι είναι περιορισμένες στην Ελλάδα, και ως εκ τούτο δεν παρατηρείται πρόβλημα στην χωροθέτηση των μονάδων.

Σημείωσε, ότι οι υδατοκαλλιέργειες γλυκού νερού εντοπίζονται κυρίως στην Ήπειρο ('Αρτα) και αρκετά λιγότερο σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και εκτρέφονται τα εξής είδη: πέστροφα (2,500 τόνους/ετησίως, κυπρίνος ή γριβάδι (200 τόνοι.ετησίως), οξύριγχος (200 τόνοι ετησίως εκτιμάται) και χέλια (500 τόνοι ετησίως).
 

Σχετικά με τα χέλια που η εκτροφή τους εντοπίζεται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα (δύο μονάδες) και την 'Αρτα (τρεις μονάδες), ο κ. Αγγελίδης επεσήμανε ότι έχουν χρεοκοπήσει και δεν μπορούν να παράγουν, λόγω έλλειψης κεφαλαίου, παρά το ότι οι τιμές έχουν ανέβει στα ύψη 15 ευρώ/κιλό, από 5 ευρώ/κιλό την προηγούμενη περίοδο.
 

Η πτώση τιμών οφείλεται σύμφωνα με τον ίδιο στην είσοδο της Κίνας στην αγορά, την οποία η ΕΕ καθυστέρησε «να αντιμετωπίσει».

Στις θαλάσσιες υδατοκαλλιέργειες, σύμφωνα τον κ.Αγγελίδη η παραγωγή είναι τεράστια, όπως και η τεχνογνωσία και οι μονάδες εντοπίζονται κυρίως στη Νότια και Δυτική Ελλάδα, λίγες στη Βόρεια Ελλάδα (Βουρβουρού και Καλαμίτσι Χαλκιδικής και Καβάλα).
 

Όπως επεσήμανε, η Ελλάδα παράγει το 60% της συνολικής παραγωγής στη λεκάνη της Μεσογείου, ενώ επεσήμανε ότι εκτρέφονται τα εξής είδη: Τσιπούρα, λαβράκι (100.000 τόνοι ετησίως) και είδη ψαριών που είναι νεοεισερχόμενα στην εκτροφή ψαριών, όπως μεταξύ άλλων: φαγκρί, σαργός, λιθρίνι, γλώσσα και χιόνα, και που οι παραγωγοί τους είναι στο τελικό στάδιο τελειοποίησης των τεχνικών εκτροφής τους. Το 80% των υδατοκαλλιεργειών της θαλάσσιας εκτροφής εξάγεται κυρίως σε Ισπανία, Ιταλία Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Αμερική και Ρωσία.
 

Τονίζοντας ότι εντοπίζεται μεγάλο κενό στην διακίνηση των ψαριών αυτών, ο κ. Αγγελίδης σημείωσε ότι τα δίκτυα μεταφοράς που λειτουργούν δεν είναι τόσο καλά οργανωμένα και οι τιμές για την παροχή υπηρεσιών τους, καταγράφονται από φυσιολογικές, ως και υψηλές.

Σχετικά με τη χωροθέτησή τους, ο κ.Αγγελίδης υπογράμμισε ότι η τεράστια ανάπτυξη των θαλάσσιων υδατοκαλλιεργειών σε συγκεκριμένες τοποθεσίες, σε συνδυασμό με τα ενστάσεις που προβάλλουν φορείς περιοχών όπου θα μπορούσαν να …ανθίσουν σε μεγάλο βαθμό, έχει οδηγήσει σε κορεσμό των διαθέσιμων θέσεων.
 

Στο πλαίσιο αυτό, τάσσεται υπέρ του ειδικού πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού για τις υδατοκαλλιέργειες που προωθεί το υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, αρκεί όπως είπε να γίνει με βάση την προστασία τόσο του περιβάλλοντος, όσο και των ιχθυοπαραγωγών και να οδηγεί στην πάταξη της γραφειοκρατίας.
 

Για τις περιβαλλοντικές μελέτες που εκπονούνται, ο κ.Αγγελίδης σημείωσε ότι πρέπει να απλουστευθούν, όπως άρχισε να γίνεται με το νόμο 4014 του 2011, αλλά και να περιοριστεί η γραφειοκρατία που τις συνοδεύει, όπως και να ενταθούν οι έλεγχοι σχετικά με την εφαρμογή τους. Μεταξύ άλλων, διαβεβαίωσε ότι οι κτηνίατροι και ιχθυοπαθολόγοι ανά την Ελλάδα πραγματοποιούν εντατικούς ελέγχους, κάνουν τους απαραίτητους εμβολιασμούς και διαφυλάττουν τη δημόσια υγεία.
 

Οστρακολαλλιέργεια 

«Όταν υπάρχουν στην αγορά, φάτε άφοβα τα μύδια», προτρέπει και λέει με βεβαιότητα στο ΑΜΠΕ ο κ.Αγγελίδης, τονίζοντας ότι οι έλεγχοι των κτηνιάτρων είναι σημαντικά εντατικοί και διαβεβαίωσε, «πέρασε η περίοδος αμφιβολίας και αμφισβήτησης και πλέον οι παραγωγοί κάθονται σαν καλά παιδιά και ακούν με ευλάβεια τους κτηνιάτρους».
 

Το 90% της οστρακοκαλλιέργειας στη χώρα μας εντοπίζεται στο Θερμαϊκό Κόλπο και υπάρχουν τρεις μυδοπαραγωγικές περιοχές σε Θεσσαλονίκη, Κλειδί Ημαθίας και Πιερία, ενώ η ετήσια παραγωγή φθάνει τους 30.000 τόνους.
 

Επισημαίνεται ότι μύδια καλλιεργούνται σε μικρό βαθμό στο Μαλιακό Κόλπο, Καβάλα και Αμβρακικό Κόλπο.
 

Το πρόβλημα με την οστρακοκαλλιέργεια όπως τόνισε είναι ότι η χωροθέτησή τους, που έγινε προ 20ετίας και δεν έχει γίνει καμία επικαιροποίηση.
 

Τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με τον κ.Αγγελίδη, γίνονται προσπάθειες να χαρακτηριστούν οι μονάδες οστρακοκαλλιεργητικά πάρκα, μέσα σε περιοχές οργανωμένης ανάπτυξης, αλλά όπως εξήγησε, λόγω γραφειοκρατίας και απρόβλεπτων παρεμβάσεων και εμπλοκών, δεν κατέστη εφικτό.
 

«Η οστρακοκαλλιέργεια εδώ και 30 χρόνια δεν ενοχλεί κανέναν, ωστόσο όχι μόνο δεν θεσμοθετείται, αλλά υπάρχει και ανοχή σε εκτροπές που γίνονται», τόνισε.

ΑΜΠΕ

Read more »

2 ενεργειακά φυτά για επενδύσεις παραγωγής βιοντίζελ στην Ελλάδα!

Ικανοποιητικό εισόδημα και ενεργειακή επάρκεια για ίδια χρήση των επενδυτών μπορεί να εξασφαλίσει η παραγωγή βιοντίζελ από τον ηλίανθο και την ελαιοκράμβη. Δύο ενεργειακά φυτά, η καλλιέργεια των οποίων αποτελεί μια πρώτης τάξεως εναλλακτική πρόταση στον αγροτικό τομέα με σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης εντός και εκτός ελληνικών συνόρων.

Το βιοντίζελ είναι «πράσινο καύσιμο» -προσφέρει δηλαδή πράσινη ενέργεια συμβάλλοντας στην καταπολέμηση του φαινομένου του θερμοκηπίου, εξασφαλίζοντας μειώσεις προστίμων εκπομπών CO2 σε εθνικό επίπεδο- που παράγεται κυρίως από ελαιούχους σπόρους (ηλίανθος, ελαιοκράμβη κ.ά.) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε μόνο του είτε σε μείγμα με ντίζελ σε πετρελαιοκινητήρες.

Σημαντική προοπτική για την καλλιέργεια ενεργειακών φυτών αποτελεί η εξαγωγή βιοντίζελ στην Ευρώπη, η οποία κυριολεκτικά διψά για βιοκαύσιμα. Η τελευταία κατανομή αγοράς βιοντίζελ του υπουργείου Ανάπτυξης 2010-2011 καλύπτει χαμηλότερο ποσοστό έναντι της ΕΕ (2% έναντι 5,75%), με εισαγωγές βιοντίζελ από άλλες ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Γερμανία, Αυστρία και Βουλγαρία), ενισχύοντας ουσιαστικά τους αγρότες αυτών των χωρών. Δηλαδή Ελληνες αγρότες αναγκάζονται να κινούν τα τρακτέρ τους με βιοντίζελ από Βουλγαρία, Ιταλία κ.λπ., ενώ μπορούν κάλλιστα να το παράγουν οι ίδιοι και σε σύντομο χρόνο να γίνουν εξαγωγείς, καθώς οι αποδόσεις σε βιοντίζελ των ενεργειακών φυτών στην Ελλάδα είναι κατά πολύ υψηλότερες απ' ό,τι στις πιο βόρειες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, λόγω ηλιοφάνειας και υψηλότερων θερμοκρασιών.

Σήμερα τα ΕΛ.ΠΕ. αγοράζουν το ελληνικό (κατά προτεραιότητα) και το εισαγόμενο βιοντίζελ προς 1,28 ευρώ το λίτρο και το αναμειγνύουν υποχρεωτικά με το πετροντίζελ. Τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει μέχρι σήμερα παραγωγοί με εταιρείες παραγωγής βιοντίζελ δίνουν τιμές 0,38-0,42 ευρώ/κιλό των παραγόμενων ελαιούχων σπόρων.

Παράλληλα, με την προοπτική της κατάργησης των διαφορετικών τιμολογήσεων πετρελαίου και τη διαμόρφωση ενιαίας τιμής για πετρέλαιο κίνησης, θέρμανσης και αγροτικό, θα προκληθεί οξύ πρόβλημα στο κόστος παραγωγής των γεωργικών προϊόντων. Το πρόβλημα θα γίνει ακόμη πιο οξύτερο από το 2013, οπότε θα τελειώσουν οι επιδοτήσεις στη γεωργική παραγωγή. Σήμερα με τις τρέχουσες τιμές πετρελαίου το γέμισμα του ρεζερβουάρ ενός τρακτέρ μπορεί να κοστίσει και 250-300 ευρώ.

Νέες προσοδοφόρες δραστηριότητες

Η καλλιέργεια ενεργειακών φυτών, όπως είναι ο ηλίανθος και η ελαιοκράμβη, μπορεί να αξιοποιήσει μεγάλο μέρος ή όλη την αγροτική γη που σήμερα είναι σε υποχρεωτική αγρανάπαυση. Οι παραγωγοί μπορούν να παράγουν εύκολα οι ίδιοι τα καύσιμα (βιοντίζελ) που χρειάζονται για κίνηση (τρακτέρ - αυτοκίνητα) και θέρμανση, ενώ πέραν αυτού το βιοντίζελ είναι περιζήτητο στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην Ευρώπη με άριστες προοπτικές εξαγωγών. Η παραγωγή βιοντίζελ εκτός του καυσίμου παράγει δύο πολύτιμα υποπροϊόντα: την πίττα και τη γλυκερίνη. Η πίττα, που είναι περίπου 50-60% της ποσότητας των ελαιούχων σπόρων, είναι άριστη ζωοτροφή και αξιοποιείται για παραγωγή γάλακτος και κρέατος, δηλαδή ανοίγει την πόρτα για μια προσοδοφόρα δραστηριότητα ή την εμπορία της ζωοτροφής.

Με τα συμβόλαια των βιομηχανιών βιοκαυσίμων για το 2012 να κινούνται στα επίπεδα των 0,40 ευρώ ανά κιλό παραγόμενων σπόρων ελαιοκράμβης, η καλλιέργεια αυτού του ενεργειακού φυτού υπόσχεται ένα αρκούντως ικανοποιητικό εισόδημα.

Η ελαιοκράμβη είναι φυτό που ανέχεται τις χαμηλές θερμοκρασίες, σε όλα τα στάδια της ανάπτυξής του, αλλά -όπως αναφέρει στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες» ο γεωπόνος Κάσσανδρος Γάτσιος- είναι ευαίσθητο στις μεγάλες εναλλαγές των θερμοκρασιών. Οι άριστες θερμοκρασίες για την ανάπτυξή της είναι 16-24οC. Η ελαιοκράμβη μπορεί να ανεχθεί θερμοκρασίες μέχρι τους -10oC, ενώ υπάρχουν και υβρίδια με αντοχή μέχρι -18oC έως -25oC. Οι υψηλές θερμοκρασίες κατά την ωρίμανση των σπόρων προκαλούν επίσης τη μείωση του περιεχομένου τους σε λάδι.

Η έλλειψη εδαφικής υγρασίας, κατά τη σπορά, προκαλεί καθυστέρηση και μείωση της βλάστησης των σπόρων, με τις συνέπειες να είναι ιδιαίτερα αρνητικές για την εξέλιξη της καλλιέργειας. Συνήθως επιτυγχάνονται ικανοποιητικά αποτελέσματα όταν, κατά το πρώτο στάδιο της ανάπτυξης των φυτών και την πλήρη ανθοφορία, σημειωθούν συνολικά βροχοπτώσεις ύψους 450-500mm.

Η ελαιοκράμβη ευδοκιμεί σε μεγάλο εύρος εδαφών, από ελαφρώς βαριά αργιλώδη μέχρι ελαφρώς αμμώδη, αλλά προτιμά τα βαθιά, γόνιμα, πλούσια σε οργανική ουσία και με καλή αποστραγγιστική ικανότητα. Γενικά, κάθε έδαφος που είναι κατάλληλο για την καλλιέργεια σιτηρών και τεύτλων είναι κατάλληλο και για την καλλιέργεια της ελαιοκράμβης.

Εχει διαπιστωθεί ότι από καλλιέργεια σε καλλιέργεια ελαιοκράμβης πρέπει να παρεμβάλλεται διάστημα τριών - τεσσάρων ετών, επειδή έχει παρατηρηθεί ότι οι αποδόσεις της αυξάνουν όσο μεγαλώνει η περίοδος που μεσολαβεί μεταξύ δύο καλλιεργειών. Οι αποδόσεις αυξάνονται και φθάνουν στο 100% του δυναμικού τους όταν η ίδια έκταση καλλιεργείται με ελαιοκράμβη κάθε τέσσερα χρόνια. Αντίθετα, όταν η ελαιοκράμβη καλλιεργείται συνεχώς, στο ίδιο έδαφος, ως μονοκαλλιέργεια, οι αποδόσεις είναι μειωμένες και πέφτουν στο 77%.

Συστήματα αμειψισπορών που περιλαμβάνουν σιτηρά δίνουν πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα και το πλέον διαδεδομένο σύστημα αμειψισποράς είναι με σιτηρά (ελαιοκράμβη - σιτάρι - κριθάρι - ελαιοκράμβη). Η ελαιοκράμβη μπορεί επίσης να καλλιεργηθεί έπειτα από καλλιέργεια λιναριού, καλαμποκιού και πατάτας. τεύτλων, σιναπιού, ηλίανθου.

Η ελαιοκράμβη μπορεί να καλλιεργηθεί, να αναπτυχθεί και να αποδώσει ικανοποιητικά και χωρίς άρδευση, δεδομένου ότι στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας από τον Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο υπάρχουν συνήθως βροχοπτώσεις. Εφόσον όμως δεν σημειωθούν ικανοποιητικές βροχοπτώσεις κατά τις κρίσιμες αυτές φάσεις, τότε κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή άρδευσης, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των αποδόσεων.

Ηλίανθος

Με την Ευρωπαϊκή Ενωση να έχει θέσει στόχο έως το 2020 τα βιοκαύσιμα να αντιπροσωπεύουν το 10% της αγοράς καυσίμων και ένα στρέμμα ηλίανθου να έχει υπολογιστεί ότι παράγει κατά μέσον όρο από 43 έως 75 λίτρα βιοντίζελ, η καλλιέργεια του «χρυσοφόρου» αυτού φυτού εμφανίζει σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης.

Το αυξανόμενο από τους αγρότες ενδιαφέρον για συμμετοχή στην παραγωγή βιοκαυσίμων συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια. Η προτίμηση άλλωστε των αγροτών για καλλιέργεια ηλίανθου είναι χαρακτηριστική, καθώς η καλλιέργεια καταγράφει αύξηση τα τελευταία χρόνια, λόγω του ότι ο ηλιόσπορος στηρίζεται στη συμβολαιακή γεωργία και εξασφαλίζει στον παραγωγό σίγουρο και σταθερό εισόδημα.

Στην περσινή καλλιεργητική περίοδο 2009-2010, όπως αναφέρει στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες» ο πρόεδρος της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Βισαλτίας στις Σέρρες, Παύλος Αραμπατζής, οι παραγωγοί της Ενωσης έσπειραν 6.000 στρέμματα περίπου με ηλίανθο, καλλιέργεια συμβολαιακή, σε συμφωνία με γνωστή εταιρεία στον χώρο των βιοκαυσίμων, και είχαν εξασφαλίσει τη διάθεση του προϊόντος καθώς και τελική τιμή πώλησης τα 370 ευρώ/τόνο.

Φέτος ο κάμπος κιτρίνισε, με τους παραγωγούς που ανήκουν στον συνεταιρισμό Βισαλτίας να σπέρνουν περίπου 14.000 στρέμματα, με συμβόλαιο με την ίδια εταιρεία και με τιμή τα 425 ευρώ/τόνο. Η παραγωγή του ηλίανθου παρουσιάζει πολλά πλεονεκτήματα, καθώς έχει τα λιγότερα έξοδα καλλιέργειας -υπολογίζεται στα μισά χρήματα σε σχέση με το καλαμπόκι και το ένα τρίτο του βαμβακιού-, ενώ οι απαιτήσεις σε νερό είναι μικρές.

Η βιομηχανία το ζητά και παρέχει σύμβαση για την καλλιέργεια, η οποία κατατίθεται και στις αρμόδιες Διευθύνσεις Γεωργίας.

Κόστος: Κυμαίνεται από 30 μέχρι 60 ευρώ το στρέμμα ανάλογα με τις εισροές και τα ενοίκια. Με απόδοση που φθάνει τα 500 κιλά ανά στρέμμα επιτυγχάνεται ένα ικανοποιητικό εισόδημα.Δεν απαιτούνται καθόλου εργατικά έξοδα, όπως συμβαίνει με άλλες σκαλιστικές καλλιέργειες. Είναι χαμηλού ρίσκου και δεν επηρεάζεται από έκτακτους παράγοντες και θεωρείται ιδανική στην εναλλαγή των καλλιεργειών, δημιουργώντας αύξηση των αποδόσεων σε επόμενες καλλιέργειες.Μάλιστα, κατά την καύση του βιοντίζελ που προέρχεται από τον ηλίανθο εκλύεται στην ατμόσφαιρα μόνο το διοξείδιο του άνθρακα που το φυτό έχει απορροφήσει κατά τη διάρκεια της ημέρας και, κατά συνέπεια, συμβάλλει στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου.

Ο ηλίανθος μπορεί να ευδοκιμήσει σε όλων των ειδών τα εδάφη. Τα βαθιά και καλά στραγγιζόμενα εδάφη δίνουν τα καλύτερα αποτελέσματα. Σε φτωχά ξηρικά χωράφια, το νερό στη διάρκεια της άνοιξης είναι ο πιο κρίσιμος παράγοντας. Σε γερά χωράφια πρέπει να αποφεύγεται η υπερβολική ποσότητα αζώτου, γιατί υπάρχει κίνδυνος πλαγιάσματος των φυτών.

Εποχή σποράς: Η εποχή σποράς είναι ιδιαίτερα σημαντική απόφαση, γιατί από αυτήν εξαρτάται το κανονικό φύτρωμα του σπόρου. Η σπορά γίνεται νωρίς την άνοιξη και όταν η θερμοκρασία εδάφους σταθεροποιηθεί στους 8°C. Με την πρώιμη σπορά αυξάνονται οι στρεμματικές αποδόσεις και η περιεκτικότητα του σπόρου σε έλαιο. Επίσης δίνεται η δυνατότητα στο φυτό να αξιοποιήσει τις βροχές Μαΐου - Ιουνίου, μια που το κρίσιμο στάδιο για την παραγωγή του ηλίανθου είναι το τελείωμα της ανθοφορίας.

Σπορά

Η κατάλληλη εποχή σποράς είναι το διάστημα αρχές Μαρτίου με αρχές Απριλίου, ανάλογα βέβαια με την περιοχή. Τα θρεπτικά στοιχεία που δίνονται με τη λίπανση είναι κυρίως το άζωτο που βοηθάει στην ανάπτυξη του ηλίανθου και ο φώσφορος που επηρεάζει την παραγωγή και την περιεκτικότητα του σπόρου σε λάδι. Το βόριο επίσης είναι το σημαντικότερο ιχνοστοιχείο για την καλλιέργεια του ηλίανθου, καθώς η έλλειψή του μπορεί να έχει επιπτώσεις στην τελική παραγωγή, ιδιαίτερα σε φτωχά εδάφη με έλλειψη ασβεστίου.

Ανάγκες σε νερό: Στο στάδιο του φυτρώματος είναι απαραίτητη η υγρασία του εδάφους για ομοιόμορφο και άριστο φύτρωμα. Το κρίσιμο στάδιο αναγκών της καλλιέργειας σε νερό είναι η περίοδος της ανθοφορίας.

Αμειψισπορά: Η αμειψισπορά με σιτηρά ή όσπρια είναι πολύ διαδεδομένη. Το σιτάρι που διαδέχεται τον ηλίανθο ευνοείται τα μέγιστα σε αποδόσεις. Η αμειψισπορά είναι απαραίτητη για τον ηλίανθο, με κύριο στόχο την αποφυγή ανάπτυξης του παρασίτου της οροβάγχης, αλλά και κάποιων σοβαρών ασθενειών, όπως αυτής του περονόσπορου.

ethnos.gr

Read more »

Ιαματικός τουρισμός: ανεκμετάλλευτη ευκαιρία για επενδύσεις και προσέλκυση τουριστών

Στην Ιταλία, ο λεγόμενος ιαματικός τουρισμός προσελκύει κάθε χρόνο πάνω από 20 εκατ. επισκέπτες, σε λουτροπόλεις-«μαμούθ», ορισμένες από τις οποίες συγκεντρώνουν μέχρι και 2000 καταλύματα στην περιφέρειά τους έκαστη!

Στην Ελλάδα, αντίθετα, παρά την εξαιρετικά υψηλή ποιότητα των υδάτων των ιαματικών πηγών, ο θεραπευτικός τουρισμός «κερδίζει» μόλις 2 εκατ. επισκέπτες, «εκ των οποίων μόνο 5000-6000 είναι ξένοι και αυτοί τις επισκέπτονται παρεμπιπτόντως, επειδή κατά τις διακοπές τους τις εντόπισαν κάπου τυχαία», εξηγεί ο πρόεδρος του Συλλόγου Ιαματικών Πηγών και Λουτροπόλεων Ελλάδος, Ανέστης Αναστασιάδης. Όπως επισημαίνει, τα στατιστικά στοιχεία για την επισκεψιμότητα των ιταλικών λουτροπόλεων προέρχονται από τον Ευρωπαϊκό Σύνδεσμο Ιαματικών Πηγών.

«Όσοι ξένοι τουρίστες επισκέπτονται τις ελληνικές λουτροπόλεις το κάνουν τους καλοκαιρινούς μήνες, σαν ένα είδος εκδρομής, πχ. από Χαλκιδική στα λουτρά της Αριδαίας ή της Αγίας Παρασκευής. Το ίδιο συμβαίνει και στις λουτροπόλεις των νησιών μας, που τα καλοκαίρια έχουμε γενικό τουρισμό και κάπου-κάπου επισκέπτονται οι ξένοι τις ιαματικές πηγές μας για να τις θαυμάσουν. Όταν, όμως, διαπιστώνουν τις υποδομές των λουτρών, αρκετοί από αυτούς απλά δεν ξανάρχονται», συνεχίζει ο κ.Αναστασιάδης.

Η σοβαρή έλλειψη υποδομών αποτελεί -σύμφωνα με τον κ.Αναστασιάδη- ένα βασικό πρόβλημα των ελληνικών λουτροπόλεων. Ένα άλλο θέμα σχετίζεται με τα νομικά ζητήματα, που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές λουτροπόλεις, οι οποίες δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί επισήμως ως προς την ποιότητα των ιαματικών νερών τους, όπως θα έπρεπε με βάση τη σχετική νομοθεσία.

«Εδώ και δυο χρόνια φωνάζουμε σχετικά με τη νομιμότητα των ελληνικών λουτροπόλεων, μιας και ο νόμος Πετραλιά προέβλεπε ότι στη διάρκεια τριών ετών από τη δημοσίευσή του (σ.σ. ψηφίστηκε το 2006), θα έπρεπε όλες οι λουτροπόλεις να αναγνωριστούν ως ιαματικές πηγές ή όχι. Κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει, αν και στην Ιατρική σχολή του Α.Π.Θ. κάτι πάει να γίνει αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουμε κάτι το χειροπιαστό», σημειώνει ο κ.Αναστασιάδης.

Πτώση 60% στην επισκεψιμότητα των νέων, ενώ λειτουργούν κανονικά μόνο 80 από τις 720 ιαματικές πηγές!

Η νομοθεσία, όμως και η έλλειψη υποδομών, δεν είναι, δυστυχώς, το μοναδικό πρόβλημα των ελληνικών λουτροπόλεων. «Αν προχωρήσει ο σχεδιασμός για την κατάργηση του λουτρικού επιδόματος, όπως ακούγεται, ο θεραπευτικός τουρισμός στην Ελλάδα θα μειωθεί ακόμη περισσότερο», εκτιμά ο κ.Αναστασιάδης και προσθέτει ότι τον φετινό χειμώνα η επισκεψιμότητα νέων ανθρώπων στις ελληνικές ιαματικές πηγές υπολογίζεται ότι μειώθηκε κατά σχεδόν 60%. Οι δε μεγαλύτεροι σε ηλικία τουρίστες, συνήθως συνταξιούχοι, δεν θα μπορούν να επισκέπτονται τα λουτρά εν μέσω κρίσης, αν πάψουν να λαμβάνουν το επίδομα.

Πρόσθετο πρόβλημα είναι η ελλιπής στελέχωση των ελληνικών λουτροπόλεων με ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό, «αλλά και γενικότερα με το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό, που πολλές φορές είναι εντελώς ανειδίκευτο και ακατάλληλο».

Σήμερα σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με τον κ.Αναστασιάδη, «οι ιαματικές πηγές που λειτουργούν κανονικά υπολογίζεται ότι δεν ξεπερνούν τις 80 από τις 720 που έχουν εντοπιστεί, αν και το συγκεκριμένο στοιχείο αναφέρεται με κάποια επιφύλαξη. Δυστυχώς όμως τίποτε από αυτό το ΕΣΠΑ δεν δόθηκε για να αλλάξει η κατάσταση και αυτό είναι απαράδεκτο.

ΑΜΠΕ

Read more »

Επενδυτική ευκαιρία: συμπληρωματικό εισόδημα με τη βοήθεια των... μελισσών!

Μία κυψέλη μπορεί να δώσει μέχρι τρεις φορές τον χρόνο μέλι. Απλόχερα χαρίζει τον πλούτο του το μελίσσι στον μελισσοκόμο, χωρίς να απαιτεί ιδιαίτερα έξοδα. Βάλτε λοιπόν τις μέλισσες να δουλέψουν για σας και εξασφαλίστε ένα σημαντικό συμπληρωματικό εισόδημα. Χωρίς να χρειάζεται να είστε επαγγελματίας αγρότης ή μελισσοκόμος. Αρκεί να έχετε μεράκι και αγάπη για το μελίσσι και να φροντίζετε να το μετακινείτε για να βρίσκει τροφή.

Το κόστος αγοράς ενός μελισσιού κυμαίνεται από 60 έως 100 ευρώ, ενώ το κόστος αγοράς της κυψέλης φτάνει τα 40 ευρώ.

Για παράδειγμα, μία κυψέλη στην ηπειρωτική Ελλάδα μπορεί να δώσει μέχρι τρεις φορές τον χρόνο μέλι. Και κατά μέσον όρο 12 κιλά μέλι τη φορά. Δηλαδή 30 με 36 κιλά μέλι, με την τιμή του να κυμαίνεται από τα 10 ευρώ το κιλό (για τα συμβατικά μέλια) και να φτάνει τα 22 ευρώ το κιλό για τα βιολογικά μέλια.

Το μελίσσι ήταν πάντα απλόχερο απέναντι στον άνθρωπο. Το περίτεχνο μινωικό κόσμημα με τη Διπλή Μέλισσα, που βρέθηκε στα Μάλια της Κρήτης, πιστοποιεί κατά τον πιο εντυπωσιακό τρόπο ότι η μέλισσα ήταν το πρώτο και μοναδικό έντομο που εξημέρωσε ο άνθρωπος για να του δίνει το μέλι, δηλαδή τη μοναδική γλυκαντική ουσία, που χρησιμοποιούσε στη διατροφή του για πολλούς αιώνες.

Συμβολικό για την εργατικότητά του αυτό το έντομο, στάθηκε μοντέλο για τις πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες, που δομήθηκαν και κυβερνήθηκαν κατά το πρότυπο μιας κυψέλης μελισσών.

Μια κοινωνία εργατικών όντων, που είναι αυτάρκης, έχει πρόνοιες για τις δύσκολες ώρες, αποθηκεύοντας περισσότερα από όσα αποθέματα ενδέχεται να χρειαστεί για να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες για αναζήτηση τροφής. Και αυτό είναι που εκμεταλλεύεται ο άνθρωπος τρυγώντας τα αποθέματα των μελισσών. Η μέλισσα προσφέρει πλούτο στον άνθρωπο με ελάχιστα ανταλλάγματα.

Ο μελισσοκόμος

Ο κ. Θανάσης Αθανασάκης είναι μελισσοκόμος και έχει την παραγωγή του στην Κεφαλονιά.

Μιλώντας στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες», τονίζει πως: Η μελισσοκομία προσφέρει ένα σημαντικό συμπληρωματικό εισόδημα, ανεξάρτητα από την κύρια δραστηριότητα του μελισσοκόμου (αν είναι δηλαδή εργαζόμενος ή συνταξιούχος) και χωρίς να απαιτείται να είναι αγρότης. Μάλιστα το αρχικό κόστος της επένδυσης είναι ελάχιστο.

Συγκεκριμένα, το κόστος αγοράς ενός μελισσιού κυμαίνεται από 60 έως 100 ευρώ, το κόστος αγοράς της κυψέλης στα 40 ευρώ. Δηλαδή το κόστος για 10 κυψέλες διαμορφώνεται από τα 1.000-1.400 ευρώ. Ο απαραίτητος εξοπλισμός, που είναι η μάσκα, το καπνιστήρι, το ξέστρο, ο μελιτοεξαγωγέας και το δοχείο μελιού (ανοξείδωτο βαρέλι) κοστίζουν γύρω στα 1.000 ευρώ.

Από κει και πέρα οι μέλισσες αναλαμβάνουν τα πάντα και σας εξασφαλίζουν έσοδο, φτιάχνοντας με μοναδικό τρόπο το πολύτιμο μέλι. Η φροντίδα του μελισσοκόμου όμως πρέπει να είναι συνεχής, να ελέγχει το μελίσσι και να φροντίζει να το μετακινεί σε περιοχές με βλάστηση και ανθοφορία.

Το μέλι είναι βιολογικό προϊόν και η αξία του έχει εκτιμηθεί από την αρχαιότητα για τις αντιμικροβιακές και θεραπευτικές του ιδιότητες. Προέρχεται από το νέκταρ που μαζεύουν οι μέλισσες από τους κάλυκες των διαφόρων λουλουδιών ή από τις εκκρίσεις μελιτοφόρων δένδρων. Με την επίδραση των γαστρικών υγρών και ενζύμων, καθώς και διαφόρων διεργασιών του εντόμου, η πρώτη ύλη μετουσιώνεται πλήρως και μετατρέπεται στην πολύτιμη τροφή, το μέλι.

Αποτελεί μία θρεπτική και ωφέλιμη τροφή που περιέχει εκτός από ζάχαρα, ένζυμα, αμινοξέα, μεταλλικά άλατα, βιταμίνες, χρωστικές και αρωματικές ουσίες, μυρμηκικό οξύ που είναι δραστικό αντισηπτικό. Διατηρείται για μεγάλο χρονικό διάστημα σε σωστές συνθήκες αποθήκευσης.

ethnos.gr

Read more »

5 tips για να τεστάρετε την επιχειρηματική σας ιδέα!

Η διαδικασία της ίδρυσης μιας νέας επιχείρησης, που θα μπορούσαμε σε γενικές γραμμές να ονομάσουμε επιχειρηματικότητα, ξεκινά με μια ιδέα: είτε μια αυθόρμητη ιδέα για μια λύση σε ένα πρόβλημα είτε μια καινοτόμα ιδέα για κάτι πρωτοποριακό.

Για να μετουσιωθεί σε βιώσιμη επιχειρηματικό concept, μια ιδέα (αργότερα επιχειρηματική ιδέα και επιχειρηματική ευκαιρία) θα πρέπει να περάσει πολλά τεστ και στάδια.

Πριν όμως κάποιος ξεκινήσει αυτή την χρονοβόρα καμιά φορά διαδικασία, αξίζει να ασχοληθεί με την απάντηση των παρακάτω 5 ερωτήσεων, που είναι περισσότερο πρακτικές αλλά δίνουν μια καλή ιδέα στο αν αξίζει όντως να ασχοληθεί περαιτέρω:

1. Ρωτήστε φίλους και γνωστούς. Καμιά φορά το πάθος ενός entrepreneur δημιουργεί παρωπίδες στον εν δυνάμει επιχειρηματία, ο οποίος θεωρεί οτι η ιδέα του είναι πρωτοποριακή και σίγουρα θα κάνει θραύση στην αγορά. Καλό είναι λοιπόν να θέσει κάποιος υπό εξέταση την ιδέα του σε φίλους και γνωστούς προκειμένου να λάβει μια πρώτη, αρχική άποψη για την επιχειρηματική του ιδέα. Αν το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα αρνητικό, αυτό πρέπει να προβληματίσει τον entrepreneur, χωρίς όμως απαραίτητα να πρέπει να τον αποθαρρύνει από το να το "ψάξει" παραπάνω. Αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, είναι ένα πολύ θετικό πρώτο βήμα για την περαιτέρω διερεύνηση της επιχειρηματικής ιδέας!

2. Ρωτήστε τον εαυτό σας και αξιολογήστε τα υπέρ και τα κατά. Κάντε μια λίστα με τους παράγοντες ή δυνάμεις που συνηγορούν υπέρ της ιδέας σας αλλά και κατά της ιδέας σας. Τοποθετήστε τα θετικά στη δεξιά στήλη και τα αρνητικά στην αριστερή στήλη. Αν η δεξιά στήλη είναι μακρύτερη, τότε το συνολικό δυναμικό της ιδέας σας αξίζει περαιτέρω επεξεργασίας.

3. Αναρωτηθείτε αν αυτό σας αρέσει και σας παθιάζει. Το πάθος και το μεράκι για κάτι αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα ανθρώπινα κίνητρα για δράση. Πόσο μάλλον αν πρόκειται να ξεκινήσετε μια νέα επιχείρηση ή δραστηριότητα, κάτι που θα απαιτήσει πάρα πολύ από το χρόνο και την ενέργειά σας. Αν απαντήσετε θετικά στο παραπάνω ερώτημα, είστε σε καλό δρόμο και έχετε μια αναγκαία (όχι όμως από μόνη της και ικανή) συνθήκη για την επιτυχία.

4. Προκαλεί το ενδιαφέρον των άλλων ανθρώπων; Η ιδέα σας θα πρέπει να είναι ενδιαφέρουσα για τους άλλους, αλλιώς πως θα προσελκύσετε συνεργάτες, προσωπικό ή ακόμη και επενδυτές;

5. Θα φέρει χρήματα στην τσέπη σας; Το τελευταίο και ίσως σημαντικότερο ερώτημα, καθώς κάθε επιχείρηση (στην έννοια που της έχει δώσει η σημερινή οικονομία και αγορά) έχει σκοπό τα έσοδα και το κέρδος. Αν δε μπορεί να φέρει χρήματα σε εσάς, τότε δεν αξίζει να το προχωρήσετε ακόμη, μπορείτε είτε να συνεχίσετε να το επεξεργάζεστε ώστε να μπορέσει να το κάνει είτε να ασχοληθείτε μαζί του σαν χόμπυ στον ελεύθερο χρόνο σας!

Read more »

Μετατρέψτε μια επιχειρηματική ιδέα σε business concept για μια επιτυχημένη επιχείρηση!



Ιδέες έχουμε όλοι μας, στην καθημερινότητά μας και στη δουλειά μας. Οι ιδέες αυτές όμως είναι και κατάλληλες για να αξιοποιηθούν εμπορικά και να αποτελέσουν τον κορμό για την ίδρυση μιας νέας επιχείρησης;

Πολλοί είναι αυτοί (σε μεγάλο βαθμό και στη χώρα μας) που λόγω επιχειρηματικού πνεύματος ιδρύουν νέες επιχειρήσεις με σκοπό την εμπορική αξιοποίηση μιας ιδέας. Η ιδέα όμως από μόνη της δε φθάνει, καθώς πρέπει να μπορεί να μετουσιωθεί σε επιχειρηματικό concept. Ακόμη και με το κατάλληλο επιχειρηματικό concept όμως, δεν είναι αρκετό για να στηθεί και να αναπτυχθεί μια νέα επιχείρηση.

Από την ιδέα στο business concept

Τρία είναι τα βασικά στάδια που πρέπει να περάσουμε "επιτυχώς" προκειμένου να φθάσουμε στο σημείο να είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε την επιχείρηση ή να αναπτύξουμε τη νέα μας δραστηριότητα.

Η ακολουθία είναι η εξής: επιχειρηματική ιδέα > επιχειρηματική ευκαιρία > επιχειρηματικό concept

Εξηγούμε: επιχειρηματική ιδέα είναι η απλή ιδλεα, η οποία μας έρχεται καθημερινά μετά από σκέψη ή αυθόρμητα, κατά τη διάρκεια της καθημερινότητάς μας ή της δουλειάς μας. Συνήθως, αφορά μια λύση σε ένα υφιστάμενο πρόβλημα. Κάποιες φορές μπορεί όντως να είναι μια καινοτόμα ιδέα που αφορά κάτι καινούριο, που θα βελτιώσει κάτι υπάρχον.

Επιχειρηματική ευκαιρία είναι όταν μπορούμε να μετατρέψουμε την ιδέα (την επιχειρηματική ιδέα μας) σε κάτι εμπορικά αξιοποιήσιμο. Αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό αν σκεφτούμε τη διαφορά ανάμεσα σε έναν εφευρέτη-ερευνητή και σε έναν επιχειρηματία: ο εφευρέτης μπορεί να με την έρευνά του να δημιουργήσει ένα νέο προϊόν ή μια νέα διαδικασία, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα οτι μπορεί να αξιοποιηθεί εμπορικά από μόνο του. Ο επιχειρηματίας θα προχωρήσει το νέο αυτό προϊόν ή διαδικασία ακόμη παραπέρα, διαβλέποντας αν αυτό μπορεί να αξιοποιηθεί εμπορικά: μπορεί να το μετατρέψει σε προϊόν προς πώληση; Σε ποιούς θα μπορούσε να το πουλήσει; Πώς;

Έχοντας περάσει από τα προηγούμενα 2 στάδια με επιτυχία, μπορούμε να φθάσουμε στο business concept, λίγο πριν δηλαδή την γραμμή εκκίνησης για την ανάπτυξη της επιχείρησης ή της νέα δραστηριότητας. Για να γίνει αυτό θα πρέπει να τεστάρουμε την επιχειρηματική ευκαιρία με οικονομικούς όρους. Εξηγούμε: ναι, η νέα αυτή εφεύρεση μπορεί να γίνει προϊόν και να το πουλήσουμε σε ένα κοινό που ενδιαφέρεται για να ικανοποιήσει τη σχετική ανάγκη. Υπάρχει όμως οικονομική βιωσιμότητα; Δηλαδή, μπορούμε να παράγουμε το προϊόν μαζικά με λογικό κόστος; Μπορούμε να το πουλήσουμε σε μια τιμή που θα το κάνει ελκυστικό στο κοινό για να το αγοράσει; Θα μας αποφέρει τελικά κέρδος μακροπρόθεσμα αυτή η νέα δραστηριότητα; Αν απαντήσουμε με ορθολογικό τρόπο σε αυτά τα ερωτήματα, τότε μπορούμε να πούμε ότι έχουμε φτάσει στο business concept και είμαστε έτοιμοι να το προχωρήσουμε και να το θέσουμε προς υλοποίηση.

Για να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα, θα πρέπει να σκεφθούμε και καθορίσουμε τα παρακάτω 5 στοιχεία:

1. η αγορά / οι πελάτες: ποιοί είναι και πόσοι; Ποιά τα χαρακτηριστικά τους (ηλικία, περιοχή, μόρφωση, φύλο, εισόδημα);
2. προϊόν / υπηρεσία: ποιά ειναι τα χαρακτηριστικά; Υπάρχει καινοτομία; Υφίσταται διαφοροποίηση σε σχέση με άλλα υπάρχοντα προϊόντα ή υπηρεσίες;
3. τιμή: σε ποια τιμή θα προσφέρουμε το προϊόν; Χαμηλή τιμή για να προσελκύσουμε τη μεγάλη μάζα; Υψηλή τιμή γιατί είναι κάτι καινοτόμο και διαφοροποιημένο;
4. προώθηση: πως θα προωθήσουμε το προϊόν πιο αποδοτικά και αποτελεσματικά; Υπάρχουν περιορισμοί (νομικοί, κοινωνικοί κλπ);
5. διανομή: μέσω ποιών καναλιών θα πουλήσουμε; Μέσω καταστημάτων, απευθείας πωλήσεων ή μέσω διαδικτύου; Μήπως χρειάζεται συνδυασμός των παραπάνω;

Για όλα τα παραπάνω, πρέπει να δούμε το κόστος και το αντίστοιχο έσοδο, ώστε η νέα μας δρααστηριότητα να είναι επικερδής μακροπρόθεσμα (μετά δηλαδή την απόσβεση της όποιας αρχικής επένδυσης).

Ουσιαστικά, με βάση τις παραπάνω απαντήσεις, για να καταλήξουμε στο business concept, απαντάμε στο εξής θεμελιώδες ερώτημα: υπάρχουν πελάτες που είναι θέλουν και μπορούν να αγοράσουν το προϊόν μας;

Αν ναι, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην υλοποίηση!

Επόμενο βήμα η κατάρτιση ενός business plan!

Read more »

Θυμάρι και δενδρολίβανο: 2 αξιόλογες ευκαιρίες για αγροτικές επενδύσεις





Η Ελλάδα από πλευράς κλιματολογικών συνθηκών ευνοεί την καλλιέργεια αρωματικών-φαρμακευτικών φυτών. Μεγάλο πλεονέκτημα της συγκεκριμένης καλλιέργειας είναι ότι τα οικονομικά της αποτελέσματα είναι ορατά τόσο στον πρωτογενή όσο και στον δευτερογενή τομέα της οικονομίας. Η καλλιέργεια αρωματικών φυτών έχει εφαρμογή ως πρώτη ύλη τόσο στην βιομηχανία τροφίμων και στην φαρμακοβιομηχανία όσο και στην αρωματοθεραπεία με αντικείμενο την παρασκευή αιθέριων ελαίων. Η καλλιέργεια αρωματικών-φαρμακευτικών φυτών δύναται να αξιοποιήσει πολλές κατηγορίες εδαφών της Ελλάδας, ακόμη και ορεινών αλλά και μειονεκτικών περιοχών. Στο παρών άρθρο θα ασχοληθούμε με την καλλιέργεια δενδρολίβανου και θυμαριού.

Σημαντικοί παράγοντες επιτυχίας μιας καλλιέργειας δενδρολίβανου και θυμαριού είναι η ύπαρξη ειδικού γεωπόνου, μια ενδεχόμενη συνεργασία μεταξύ δύο ή παραπάνω παραγωγών αλλά και ο προσανατολισμός στην βιολογική καλλιέργεια που μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα των προϊόντων με συνέπεια την υψηλότερη τιμή πώλησης τους. Στη συνέχεια ακολουθεί ανάλυση για την καλλιέργεια και την απόδοση του κάθε ενός από τα δύο προαναφερθέντα φυτά ξεχωριστά.

Ι) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ (Rosmarinus Officinalis)

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ

Το δεντρολίβανο ή ροζμαρίνι, λασμαρί, δυοσμαρίνι κατάγεται από τις χώρες της Νότιας Ευρώπης και τη Βόρεια Αφρική. Καλλιεργείται σήμερα κυρίως στις ΗΠΑ και την Ισπανία. Στη χώρα μας απαντάται αυτοφυές αλλά και καλλιεργούμενο σε διάφορες περιοχές. Το φυτό ανθίζει όλη τη διάρκεια του έτους όταν υπάρχει επαρκής υγρασία και είναι ανθεκτικό σε εχθρούς και ασθένειες. Η καταλληλότερη εποχή για τη συγκομιδή δενδρολίβανου είναι η περίοδος κατά την έναρξη της άνθισης, οπότε η περιεκτικότητα των φύλλων σε αιθέριο έλαιο είναι η μεγαλύτερη. Αμέσως μετά τη συγκομιδή γίνεται αποξήρανση ώστε να μην αλλοιωθεί το πράσινο χρώμα των φύλλων. Η καλλιέργεια φθάνει σε πλήρη παραγωγή κατά το 3ο έτος και διατηρείται για 15-20 χρόνια. Η απόδοση σε αποξηραμένα φύλλα κυμαίνεται στα 250-400 κιλά το στρέμμα.

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ

Το δεντρολίβανο το εκτιμούσαν ιδιαίτερα στην αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Στην αρχαία Ελλάδα το θεωρούσαν δώρο της θεάς Αφροδίτης στους ανθρώπους και το έκαιγαν στους βωμούς. Κατά το μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε και σε καλλυντικά σκευάσματα. Από τα φύλλα του δεντρολίβανου εξάγεται ένα υγρό που χρησιμοποιείται στην παρασκευή φάρμακου για τους ρευματισμούς, για τις διάφορους ερεθισμούς του στόματος καθώς και για το βήχα. Τριμμένα φύλλα δεντρολίβανου μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αντισηπτικό σε πληγές. Το αφέψημα παρασκευάζεται βράζοντας ανθισμένες κορυφές δεντρολίβανου.

Το αιθέριο έλαιο του δενδρολίβανου χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική, την αρωματοθεραπεία και την κοσμετολογία. Επίσης, η αυξημένη ζήτηση για τρόφιμα ασφαλή και φυσικά, χωρίς χημικά συντηρητικά, οδήγησε στην έρευνα της αντιμικροβιακής δράσης των αιθέριων ελαίων. Πρόσφατες εργασίες έδειξαν ότι το αιθέριο έλαιο του δενδρολίβανου είναι αποτελεσματικός αντιμικροβιακός παράγοντας εναντίον μικροοργανισμών που προσβάλλουν τρόφιμα όπως η Listeria monocytogenes, η Salmonella typhimurium, το Escherichia coli, η Shigella dysenteria, ο Bacillus cereus και ο Staphylococcus aureus. Επίσης, βρέθηκε πως εμποδίζει τη δράση βακτηρίων και μυκήτων που καταστρέφουν τα τρόφιμα.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ

Η ετήσια απόδοση στην καλλιέργεια δενδρολίβανου φθάνει τα 400 κιλά αποξηραμένων φύλλων και τα έσοδα ανά στρέμμα σε ετήσια βάση μπορούν να προσεγγίσουν τα 800 ευρώ, ενώ στην περίπτωση εκείνη που επιλεγεί βιολογική καλλιέργεια, τα έσοδα διπλασιάζονται και φθάνουν τα 1.600 ευρώ ανά στρέμμα.

Η τιμή πώλησης του δενδρολίβανου (βελόνες) ανέρχεται σε 2 ευρώ το κιλό και διπλασιάζεται στα 4 ευρώ όταν προέρχεται από βιολογική καλλιέργεια. Η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο επηρεάζεται από τις εδαφοκλιματικές συνθήκες και κυμαίνεται από 1,5% έως 3,0% ξηρού βάρους.

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ

Το φυτό αντέχει τόσο σε υψηλές όσο και σε χαμηλές θερμοκρασίες. Προτιμά συνθήκες πλήρους ηλιοφάνειας. Ευδοκιμεί σε εδάφη καλά στραγγιζόμενα, πεδινά αλλά και σε υψόμετρο μέχρι τα 600 μέτρα. Καλύτερη απόδοση με περισσότερο άρωμα βρέθηκε σε εδάφη με pH6-7 και υψηλή περιεκτικότητα σε ασβέστιο. Έχει μέτριες απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία και κατά συνέπεια μπορεί ως καλλιέργεια να αξιοποιήσει εδάφη υποβαθμισμένα και ξηρικές συνθήκες. Ως προς τον πολλαπλασιασμό του φυτού δεν ενδείκνυται πολλαπλασιασμός με σπόρο καθώς παρουσιάζει μειωμένη βλαστικότητα. Προτιμώνται μοσχεύματα μήκους 15 εκ. που παίρνονται από τις κορυφές των βλαστών και αφού ριζοβολήσουν φυτεύονται την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Αν τα μοσχεύματα προέρχονται από ώριμο ξύλο μπορούν να εγκατασταθούν απευθείας στην οριστική τους θέση. Στα ξηρικά χωράφια οι αποστάσεις των φυτών στην ίδια γραμμή είναι 0,6 m και μεταξύ των γραμμών 0,8 m, ενώ στις αρδευόμενες μεγαλύτερες, 1-1,5 m μεταξύ των γραμμών και 1 m πάνω στη γραμμή, έτσι απαιτούνται περίπου 1.500-2.500 φυτά ανά στρέμμα. Το αιθέριο έλαιο του δενδρολίβανου λαμβάνεται από τα άνθη, τα φύλλα και τα μαλακά κλαδιά με ατμοαπόσταξη. Επίσης, το αιθέριο έλαιο παράγεται με υδροαπόσταξη, όπου οι συνθήκες απόσταξης είναι ίδιες με την πρώτη μέθοδο, με μόνη διαφορά ότι το φυτικό υλικό βρίσκεται μέσα στο δοχείο με το νερό που βράζει.

ΙI) ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΑΓΡΟΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΘΥΜΑΡΙΟΥ (Thymus Vulgaris)

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΘΥΜΑΡΙΟΥ

Το θυμάρι είναι ένας μικρός αρωματικός θάμνος που ανήκει στα πολυετή φυτά με διάρκεια ζωής γύρω στα 7 έτη. Ευδοκιμεί τόσο σε περιοχές θερμές όσο και σε ψυχρές. Αναπτύσσεται σε περιοχές ηλιόλουστες έως μερικά σκιαζόμενες. Σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο και νότια έκθεση παρατηρείται υψηλότερη περιεκτικότητα αιθέριου ελαίου. Άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης του φυτού οι 17-22 C.

Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΥΜΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ

Το θυμάρι χρησιμοποιείται ως άρτυμα στη βιομηχανία τροφίμων, ως αντιοξειδωτικό σε τρόφιμα. Επίσης ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει για τη χρησιμότητά του στη μελισσοκομία καθώς αποτελεί το βασικό φυτό για να παραχθεί το περίφημο θυμαρίσιο μέλι. Το αιθέριο έλαιο παρουσιάζει αντισηπτική, ηρεμιστική και αντιοξειδωτική δράση. Αποτελεί συστατικό σκευασμάτων για νευραλγίες. Χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό, απολυμαντικό, κατευναστικό στη βρογχίτιδα και στον ισχυρό βήχα, βοηθητικό για αναπνευστικά προβλήματα, ακόμα και σε περιπτώσεις γρίπης. Επίσης είναι εξαιρετικό σε περιπτώσεις πονόδοντου. Το αιθέριο έλαιο που περιέχει χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και για την αντιμετώπιση ασθενειών άλλων φυτών.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΘΥΜΑΡΙΟΥ

Το κόστος αγοράς ενός φυτού κυμαίνεται μεταξύ 0,12-0,2 ευρώ, ενώ αν το φυτό προέρχεται από ιστοκαλλιέργεια το κόστος ανέρχεται σε 0,28-0,35 ευρώ ανά φυτό. Όμως στις πολυετείς καλλιέργειες το κόστος για την απόκτηση πολλαπλασιαστικού υλικού βαρύνει κυρίως τον πρώτο χρόνο της καλλιέργειας, αφού τα επόμενα χρόνια ο παραγωγός μπορεί από τις έτοιμες φυτείες να δημιουργήσει το δικό του πολλαπλασιαστικό υλικό.

Η τιμή πώλησης για το θυμάρι ανέρχεται σε 3 ευρώ το κιλό και φτάνει τα 7-8 ευρώ όταν προέρχεται από βιολογική καλλιέργεια. Η συλλεχθείς ποσότητα του θυμαριού μεταφέρεται για ξήρανση είτε σε σκιαζόμενο χώρο με καλό αερισμό είτε σε ξηραντήριο. Στο θυμάρι η περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο κυμαίνεται στο 1-3%. Η ποιότητα και η ποσότητα του αιθέριου ελαίου εξαρτώνται από το αρχικό φυτικό υλικό, το στάδιο ωριμότητας στο οποίο γίνεται η συλλογή, το περιβάλλον και τη διαδικασία απόσταξης.

Με την οικονομική απόδοση στο θυμάρι να είναι σχεδόν τριπλάσια όταν η καλλιέργεια είναι βιολογική, τα έσοδα ανά στρέμμα σε ετήσια βάση μπορούν να ξεπεράσουν τα 2.000 ευρώ. Στη επίπτωση της μη βιολογικής καλλιέργειας τα έσοδα είναι περίπου στο ένα τρίτο (650-700 ευρώ).

ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΘΥΜΑΡΙΟΥ

Καλύτερη απόδοση δίνει σε ασβεστούχα με καλή αποστράγγιση, ενώ μπορεί να καλλιεργηθεί σε εδάφη φτωχά-μέτριας γονιμότητας. Είναι ξηρική καλλιέργεια. Χρειάζεται πότισμα κατά την εγκατάσταση στο χωράφι της καλλιέργειας. Αν υπάρχει δυνατότητα άρδευσης, τότε είναι καλό να ποτιστεί το χωράφι ύστερα από τη συγκομιδή, ώστε να αντεπεξέλθουν τα φυτά καλύτερα μετά το σοκ.

Ο πολλαπλασιασμός του φυτού μπορεί να γίνει με δύο τρόπους:

Α) Με σπόρο: Ο σπόρος είναι πολύ μικρός και σπέρνεται σε σπορεία -όπως ο καπνός- που ετοιμάζονται είτε τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου (φθινοπωρινή εγκατάσταση) είτε μέσα Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου (ανοιξιάτικη εγκατάσταση).

Για ένα στρέμμα απαιτείται φυτώριο 5-6 m2. Το θερινό σπορείο μπορεί να χρειάζεται και δύο φορές τη μέρα πότισμα αν επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες. Μεταφυτεύονται στο χωράφι όταν αποκτήσουν ύψος 12-15 cm.

Β) Με παραφυάδες: Είναι πλευρικοί βλαστοί που έχουν ρίζες. Οι παραφυάδες αφαιρούνται από το φυτό και φυτεύονται απευθείας στο χωράφι. Από κάθε φυτό μπορούμε να πάρουμε 10-20 παραφυάδες. Η συλλογή των παραφυάδων γίνεται νωρίς την άνοιξη.

Ανεξάρτητα από τον τρόπο πολλαπλασιασμού ο αριθμός φυτών που απαιτείται για ένα στρέμμα ανέρχεται σε 5.500-6.000 φυτά. Η συγκομιδή ξεκινάει από το 2ο έτος. Αν κάνουμε σπορείο τον Αύγουστο, μπορούμε να έχουμε και μια μικρή παραγωγή το πρώτο έτος της τάξης των 40 κιλών. Η συλλογή γίνεται όταν το φυτό είναι σε πλήρη άνθηση με χορτοκοπτικό μηχάνημα και σε ύψος 8-10 εκατοστά πάνω από το έδαφος. Το θυμάρι δεν πρέπει να συλλέγεται ύστερα από βροχή αλλά πρέπει να περάσει τουλάχιστον μία βδομάδα περίπου για να μπορέσει να γίνει η συλλογή. Σε αρδευόμενες εκτάσεις μπορούμε να έχουμε 2 συλλογές ανά έτος αλλά το πότισμα μειώνει την απόδοση σε αιθέριο έλαιο. Η απόδοση σε χλωρή μάζα φτάνει τα 300-400 κιλά ανά στρέμμα που αντιστοιχεί σε 100-150 κιλά ξηρό βάρος ανά στρέμμα, ενώ αν η καλλιέργεια ποτίζεται η απόδοση μπορεί να φτάσει σε χλωρή μάζα τα 700-800 κιλά ανά στρέμμα.

ΧΡΗMΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΔΕΝΔΡΟΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΘΥΜΑΡΙΟΥ

Η χρηματοδότηση μιας μονάδας καλλιέργειας δενδρολίβανου και θυμαριού δύναται να καλυφθεί εν μέρει μέσα από το πρόγραμμα επιχορήγησης «ΣΧΕΔΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ -ΜΕΤΡΟ 121» του Υπουργείου Γεωργίας. Τα ποσοστά κυμαίνονται από 40% - 70% επί του Π/Υ, και ενισχύονται δαπάνες εγκατάστασης φυτειών, κατασκευής κτιριακών εγκαταστάσεων και μηχανολογικού εξοπλισμού. Αυτό τον καιρό, το εν λόγω πρόγραμμα είναι κλειστό για επενδυτικές προτάσεις. Ο νέος κύκλος θα ξεκινήσει αρχές του 2012.

capitalinvest.gr

Read more »